سلیم گوید شنیدم امیرالمؤمنین را که از رسول خدا (ص) خبر می ‏داد که آن حضرت در سخنش می ‏فرمود مردم دانشمند دو قسمند: دانشمندی که علم خود را به کار بسته و این رستگار است و دانشمندی که علمش را کنار گذاشته و این هلاک شده است. همانا دوزخیان از بوی گند عالم بی ‏عمل در اذیتند و میان دوزخیان ندامت و حسرت آنکس سخت‏تر است که در دنیا بنده‏ای را به سوی خدا خوانده و او پذیرفته و اطاعت خدا کرده و خدا به بهشتش در آورده است و خود دعوت کننده را به سبب عمل نکردن و پیروی هوس و در ازای آرزویش به دوزخ درآورده است، پیروی هوس از حق جلو گیرد و درازی آرزو آخرت را از یاد برد.
اصول کافی جلد ۱ باب بکار بستن علم‏ روایت ۱
**************************
امام صادق علیه السلام فرمود: علم با عمل همدوش است (نجات و رستگاری انسان به هر دو مربوط است) هر که بداند باید عمل کند و هر که عمل کند باید بداند، علم عمل را صدا زند اگر پاسخش گوید بماند و گرنه کوچ کند (مثلا کسی که می ‏داند اطاعت خدا خوب است و لازم گویا همان دانستن او را به زبان حال صدا می ‏زند و می ‏گوید تو که می ‏دانی اطاعت خدا خوب است اطاعت کن، اگر فرمان برد علمش ثابت و بر جا ماند و گرنه با شک و شبهه و فراموشی از میان برود).
اصول کافی جلد ۱ باب به کار بستن علم‏ روایت ۲
**************************
امام صادق علیه السلام فرمود: چون عالم بعلم خویش عمل نکند اندرزش از دلهای شنوندگان بلغزد چنانچه باران از سنگ صاف بلغزد.
اصول کافی جلد ۱ باب به کار بستن علم‏ روایت ۳
**************************
مردی خدمت امام چهارم علیه السلام آمد و از او مسائلی پرسید و آنحضرت جواب داد سپس بازگشت تا همچنان بپرسد حضرت فرمود: در انجیل نوشته است که: تا بدانچه دانسته‏اید عمل نکرده‏اید از آنچه نمیدانید نپرسید، همانا علمی که به آن عمل نشود جز کفر (ناسپاسی ) داننده و دوری او را از خدا نیفزاید.
اصول کافی جلد ۱ باب به کار بستن علم‏ روایت ۴
**************************
مفضل گوید: بامام صادق علیه السلام عرض کردم! اهل نجات به چه علامت شناخته شود؟ فرمود آنکه کردارش موافق گفتارش باشد، گواهی به نجاتش حتمی است یا گواهی به نجاتش را منتشر کن و کسیکه کردارش موافق گفتارش نباشد دینش متزلزل است.
اصول کافی جلد ۱ باب به کار بستن علم‏ روایت ۵
**************************
امیرالمؤمنین علیه السلام در سخنرانی منبر خویش فرمود: ای مردم چون دانا شدید به آن عمل کنید شاید هدایت شوید. عالمی که برخلاف عملش عمل کند چون جاهل سرگردانی است که از نادانی به هوش نیاید بلکه حجت بر او تمام‏تر و حسرت این عالمی که از علم خویش جدا شده بیشتر است از حسرت جاهل سرگردان در جهالت و هر دو سرگردان و خوابند. تردید و دو دلی به خود راه ندهید تا به شک افتید و شک نکنید تا کافر شوید و به خود اجازه ندهید (از خود سلب مسؤلیت نکنید) تا سست شوید و در راه حق سست نشوید تا زیان یابید. از جمله حق اینست که دین را بفهمید و از فهمیدن است که فریب نخورید. همانا خیر خواه‏ترین شما نسبت به خود مطیع‏ترین شماست خدا را و خائن‏ترین شما با خود نافرمانترین شماست خدا را، کسیکه اطاعت خدا کند ایمن گردد و مژده یابد و آنکه نافرمانی خدا کند نومید گردد و پشیمان شود.
اصول کافی جلد ۱ باب به کار بستن علم‏ روایت ۶
**************************
امام باقر علیه السلام می ‏فرمود: چون علم را شنیدید به کارش بندید و باید دلهای شما گنجایش داشته باشد (زیادتر از استعداد و حوصله خود علم را فرا نگیرید) زیرا چون علم در دل مرد بقدری زیاد شود که نتواند تحمل کند شیطان بر او مسلط شود، پس چون شیطان با شما بدشمنی بر خاست بر آنچه میدانید باو روی آورید زیرا نیرنگ شیطان ضعیف است (راوی گوید) گفتم میدانیم چیست؟ فرمود: با او مبارزه کنید به آنچه از قدرت خدای عزوجل برای شما هویدا گشته است.
اصول کافی جلد ۱ باب به کار بستن علم‏ روایت ۱

شرح :
دشمنی شیطان اینستکه در اصول دین انسان وسوسه و تشکیک کند در آنجا باید انسان او را بهمان ادله مختصریکه میداند جواب گوید مثلا در اثبات صانع گوید: این جهان منظم بی ‏صانع نمی ‏شود و راجع بنبوت و امامت بعلم و حلم و معجزه آنها استدلال کند.

امام صادق علیه السلام می ‏فرمود: هر که بدون بصیرت عمل کند مانند کسی است که بی راهه میرود هر چند شتاب کند از هدف دورتر گردد.
اصول کافی جلد ۱ باب کسی که ندانسته عمل کند روایت ۱
**************************
امام صادق علیه السلام می ‏فرمود: خدا عملی را جز با معرفت نپذیرد و معرفتی نباشد مگر با عمل پس کسی که معرفت دارد، همان معرفت او را بر عمل دلالت کند، و کسی که عمل نکند معرفت ندارد همانا برخی از ایمان از برخ دیگرش بوجود آید.

اصول کافی جلد ۱ باب کسی که ندانسته عمل کند روایت ۲
**************************
رسولخدا (ص) فرمود: کسیکه ندانسته عملی انجام دهد خراب کردنش از درست کردنش بیشتر است.

اصول کافی جلد ۱ باب کسی که ندانسته عمل کند روایت ۳
**************************

ضراربن ضمره گفت : پس از شهادت امیرالمؤمنین (ع ) به نزد معاویه رفتم . و او گفت : علی را برایم توصیف کن ! گفتم : از من درگذر! و او گفت : ناچار باید بگویی . پس ، گفتم : چون ناچارم . بخدا که او نامتناهی بود و پر قدرت . حق و باطل را از هم جدا می کرد، به عدل حکم می کرد، چشمه های دانش از او می جوشید، سخنانش حکمت آمیز بود، از دنیا و ظواهر فریبنده آن ، بیزار بود. به شب و دهشت آن ماءنوس بود. در اشتیاق خدا اشک می ریخت ، اندیشه ای عمیق داشت . جامه خشن را خوش ‍ می داشت . طعام ناگوار را می پسندید، در میان ما، همانند یکی از ما بود، چون می پرسیدیم پاسخمان می داد و چون دعوتش می کردیم به نزدمان می آمد و ما با همه نزدیکی که با او داشتیم ، از شکوهش ، با او توان سخن گفتن نداشتیم

ادامه نوشتار »

حکمت ۱۶۶
پرهیز از تجاوز به حقوق دیگران
(اخلاق اجتماعی ) و درود خدا بر او، فرمود: مرد را سرزنش نکنند که چرا حقّش را با تأخیر می ‏گیرد، بلکه سرزنش در آنجاست که آنچه حقّش نیست بگیرد.«»
حکمت ۱۶۷
خود پسندی و محرومیّت‏ها
(اخلاقی ) و درود خدا بر او، فرمود: خود پسندی مانع فزونی است.
حکمت ۱۶۸
توجّه به فنا پذیری دنیا
(اخلاقی ) و درود خدا بر او، فرمود: آخرت نزدیک، و زمان ماندن در دنیا اندک است.
حکمت ۱۶۹
آینده نگری
(اخلاقی ، اعتقادی ) و درود خدا بر او، فرمود: صبحگاهان برای آن که دو چشم بینا دارد روشن است.
حکمت ۱۷۰
ضرورت ترک گناه
(اخلاقی ) و درود خدا بر او، فرمود: ترک گناه آسان‏تر از در خواست توبه است.

از زاهدی درباره آمیزش با پادشاهان و وزیران پرسیدند. گفت : آن که با آنان نیامیزد و به نامه عمل خویش نیفزاید، در نزد ما برتر از کسی ست که شب به نماز ایستد و روز، روزه دارد و به زیارت خانه خدا برود و جهاد و با آنان همنشینی کند.

یکی از پادشاهان بنی اسرائیل ، خانه ای ساخت و در وسعت و تزیین آن ، سعی بسیار کرد. پس دستور داد، تا از عیب آن جویا شوند و هیچکس بر آن عیبی نگرفت جز سه زاهد که گفتند: در آن ، دو عیب هست . یکی این که ویران می شود و دیگری آن که صاحبش می میرد. پادشاه گفت : خانه ای هست که از این دو عیب در امان باشد؟ و آنان گفتند: اری . خانه آخرت ! پس ، پادشاه سلطنت را رها کرد و با آنان به عبادت پرداخت . پس از چندی ، آنان را وداع گفت . گفتند از ما چه دیدی که ترا ناخوش آمد؟ گفت : هیچ ! جز این که مرا می شناسید و اکرام می کنید. پس ، با کسی می نشینم که مرا نشناسد.
کشکول شیخ یهایی

شمعون: بمن خبر ده از نشانه صادق، و نشانه مؤمن، و نشانه صابر، و نشانه تائب، و نشانه شاکر، و نشانه خاشع، و نشانه صالح، و نشانه ناصح، و نشانه موقن، و نشانه مخلص، و نشانه زاهد، و نشانه نیکوکار، و نشانه تقوی شعار، و نشانه متکلف، و نشانه ظالم، و نشانه خود نما، و نشانه منافق، و نشانه حسود، و نشانه اسراف کن، و نشانه غافل، و نشانه خائن، و نشانه تنبل، و نشانه کذاب، و نشانه فاسق.

رسول خدا (ص): نشانه صادق چهار است: ۱- راستگوئی ۲- باور داشتن نوید و بیم خدا ۳- وفاء بعهد ۴- کنارگیری از غدر، و اما نشانه مؤمن اینست که مهر ورزد و بفهمد و آزرم دارد.

و اما نشانه صابر چهار است ۱- صبر بر بدیها ۲- حزم بکارهای خوب ۳- تواضع ۴- بردباری .
ادامه نوشتار »

حکمت ۱۶۱
ارزش مشورت و پرهیز از خودمحوری
(اخلاقی ، سیاسی ، اجتماعی ) و درود خدا بر او، فرمود: هر کس خود رأی شد به هلاکت رسید، و هر کس با دیگران مشورت کرد، در عقل‏های آنان شریک شد.
حکمت ۱۶۲
ضرورت راز داری
(اخلاقی ، سیاسی ) و درود خدا بر او، فرمود: آن کس که راز خود را پنهان دارد، اختیار آن در دست اوست.
حکمت ۱۶۳
فقر و نابودی
(اقتصادی ) و درود خدا بر او، فرمود: فقر مرگ بزرگ است
حکمت ۱۶۴
روش بر خورد با متجاوزان
(اخلاقی ، سیاسی ، اجتماعی ) و درود خدا بر او، فرمود: رعایت حق کسی که او حقش را محترم نمی ‏شمارد نوعی بردگی است.

حکمت ۱۶۵
پرهیز از نا فرمانی خدا
(اخلاقی ، اعتقادی ) و درود خدا بر او، فرمود: هیچ اطاعتی از مخلوق، در نافرمانی پروردگار روا نیست.

شمعون: نشانه اسلام را بمن بفرما؟
رسول خدا (ص): ایمانست و دانش و کردار.
شمعون: نشانه ایمان چیست؟ نشانه دانش چیست؟ نشانه کردار چیست؟
رسول خدا (ص): نشانه ایمان چهار است: اقرار به یگانگی خدا اعتقاد بدو، و اعتقاد به کتب او، اعتقاد به رسولان او. و أما نشانه دانش چهار است: شناسائی خدا، معرفت دوستانش، دانستن فرائض او، و نگهداری آنها تا به انجام همه. و اما کردار، نماز است و روزه و زکات و اخلاص.
تحف العقول
مطالب مشابه
نشانه های نادان در گفتگوی پیامبر (ص) با شمعون
پرسش وپاسخ پیامبر (ص) با شمعون ابن لاوی
پرسش وپاسخ پیامبر (ص) با شمعون ابن لاوی۲

شمعون: نشانه‏ های نادان را بمن بگو؟
رسول خدا (ص): اگر با او بیامیزی رنجت دهد، و اگر از او کناره کنی
دشنامت دهد، اگرت بخشد منت بر تو نهد، و اگرش بخشی ناسپاسی کند، اگرش
رازی بسپاری خیانت کند، و اگرت رازی سپارد بتو بدبین گردد، و اگر توانگر
شد بدمستی کند، و سخت دل و سخت‏رو باشد، و اگر بینوا شد نعمت خدا را بی
‏پروا انکار کند اگر شاد شود از حد بگذراند و سرکشی کند و اگر غمنده گردد
نومید شود و اگر بخندد قهقهه کند، و اگر بگرید چون حیوان نعره کشد، به نیکان در
افتد، خدا را دوست ندارد و از او حساب نبرد، و از خدا آزرم نکند و او را فرایاد
ندارد، اگر خشنودش کنی بدروغت بستاید، و اگر بر تو خشم کند ستایش تو را
از میان ببرد و تو را تا بدروغ بباد بدگوئی گیرد، اینست روش نادان.
تحف العقول
مطالب مشابه
پرسش وپاسخ پیامبر (ص) با شمعون ابن لاوی
پرسش وپاسخ پیامبر (ص) با شمعون ابن لاوی۲