در حدیث معتبر وارد شده است که سفیان ثورى که از مشایخ صوفیه است بمسجد الحرام آمد دید که حضرت امام جعفر صادق علیه السلام نشسته و جامه هاى پرقیمت نیکو پوشیده است ، گفت واللّه بروم و او را براین جامه هاى سرزنش کنم پس نزدیک آمد، و گفت : اى پسر رسولخداصلّى اللّه علیه وآله سلّم والله که پیغمبر چنین جامه اى نپوشیده و هیچ یک از پدرانت چنین جامه ها نپوشیده اند.
حضرت فرمود: که حضرت رسول صلّى اللّه علیه وآله وسلّم در زمانى بودند که روزى بر مردم تنگ بود، امروز برمردم روزى فراخ است

سزاوارترین مردم بصرف کردن نعمتهاى خدا نیکانند، پس این آیه را خواند که گذشت و فرمودند که ما سزاوارترین مردمیم بتصرف کردن در آنچه خدا عطا کرده است . اى ثورى این جامه را که مى بینى براى مردم پوشیده ام پس دامن جامه را بالا کردند وباو نمودند جامه گنده بود که در زیر پوشیده بودند و فرمودند که این جامه گنده را براى خود پوشیده ام واین جامه هاى نیکورا براى مردم ، پس دست زدند و جامه بالاى سفیان را دور کردند او در زیر جامه گنده جامه نازکى پوشیده بود، فرمودند که جامه پائین را براى لذت نفس خود پوشیده و جامه بالا را براى فریب دادن مردم پوشیده اى .
ودر حدیث معتبر از عبداللّه بن هلال منقول است که گفت : عرض کردم بخدمت حضرت امام رضا علیه السلام که چه بسیار خوش میآید مردم را از احوال کسى که طعامهاى بدمزه و ناگوار میخورد و جامه هاى گنده میپوشد واظهار شکستگى و خشوع مینمایند، فرمود که : مگر نمیدانى که حضرت یوسف پیغمبر و پیغمبرزاده بود و قباهاى دیبا طلاباف میپوشید، وبر مجالس آل فرعون مى نشست و حکم درمیان مردم میکرد مردم را بالباس او کارى نبود، واز او عدالت در حکم میخواستند. امام مى باید که آنچه گوید راست گوید و هرگاه وعده کند وفا کند، وحکم بعدالت کند. خدا حلال را برکسى حرام نکرده است واندک و بسیارحرام را حرام کرده است پس خواندند این آیه را که : قُلْ مَنْ حَرَّمَ زینَهَ اللّهِ و بسیارى از اخبار مناسب این فصل را در کتاب عین الحیوه ایراد نموده ام