به سند حسن از حضرت صادق علیه السّلام منقول است كه : حق تعالی وحی نمود به حضرت داود علیه السّلام كه بنده از بندگان من حسنه به نزد من می آورد، بهشت را بر او مباح می گردانم ، حضرت داود پرسید كه آن حسنه كدام است ، فرمود كه بر قلب بنده مؤ من خوشحالی داخل گرداند اگر چه به یكدانه خرما باشد، داود گفت پروردگارا سزاوار است كسیكه ترابشناسد قطع امید خود از تو نكند.
****************
در حدیث دیگر فرمود كسی كه مؤ منی راشاد گرداند نه او را شاد گردانیده است بلكه حضرت رسول خدا صلّی اللّه علیه وآله وسلّم را شاد گردانیده است .
****************
در احادیث معتبره از آن حضرت منقول است كه : چون مؤ من از قبر بیرون می آید با او شخصی بیرون می آید و میگوید بشارت باد ترا به كرامت از جانب خدا و خوشحالی پس مؤ من به او میگوید كه خدا تو را بشارت به نیكی بدهد، پس با او میباشد و به هر هولی كه میگذرد میگوید كه این از تو نیست و به هر نیكی كه میگذرد میگوید كه این از تست و پیوسته او راچنین بشارت میدهد تا آنكه به مقام حساب آید پس چون امر كنند كه او را ببهشت برند به او میگوید، كه بشارت باد ترا كه خدا امر فرمود تو را به بهشت برند مؤ من میگوید كه تو كیستی كه از قبر تا اینجا مرا بشارت دادی و مونس من بودی و از جانب خدا به من خبر رسانیدی گوید كه منم آن شادی كه در دل برادر مؤ من خود داخل كردی در دنیا خدا مرا از آن خلق كرده است كه بشارت دهنده تو و در تنهائی مونس تو باشم .
حلیه المتقین
شاد کردن مومن