گفته اند روزی ((كثير)) – شاعر به نزد ((فرزدق )) آمد و فرزدق او را گفت : ابوصخر! تو، قوی ترين شاعر عرب هستی ، آنجا كه گفته ای : خواهم كه او را از ياد برم . اما گويی ليلی در هرگذر بر من پديدارست . و كثير گفت تو سزاوارترين شاعر عرب به نازشی . كه گفته ای : چون به راه افتيم ، بينی كه مردمان نيز به دنبال ما به راه افتند و چون اشارت كنيم ، بازايستند. و اين هر دو بيت از ((جميل )) است كه يكی را كثير دزديده است و ديگری را فرزدق