اى مردم ! شما یادگار گذشتگان اید و باز مانده پیشینیان . که نیرو و توانائى شان بیش از شما بود. چنان که بنیان هاى استوار را در هم مى شکستند در عین حال ، خداى توانا بر آنان پیروزى یافت آن چنان ، که قبیله نیرومند آنان ، از هر گونه پشتیبانى از آنان ، در ماندند و فدیه نیز از آنان پذیرفته نشد.
اکنون ، شما پیش از آن که به چنگال مرگ گرفتار آیید و از سرانجام خویش ‍ غافل مانید، براى آینده خویش ، زاد و توشه اى گرد آورید! زیرا، قلم قدرت آن چه را که باید بشود، نگاشته است .
کشکول شیخ بهایی

عثمان – بن عفان – غلامى را با کیسه زری به نزد ابوذر، رضی الله عنه فرستاد و به غلامى گفت : اگر از تو بپذیرد، آزادى . و چون غلام با کیسه به نزد ابوذر آمد و اصرار کرد و نپذیرفت ، به او گفت : آن را بپذیر! که آزادى من ، در این است . و ابوذر گفت : و بندگى من !

از سخنان ارسطو: اگر خواهى بدانى که آدمى تواند تا شهوات خویش در اختیار گیرد، بنگر! که تا چه اندازه تواند که زبان خویش نگه دارد. و نیز گفت روح در جسم نیست ، بلکه جسم در روح است . چه ، روح از بدن وسیع تر است .
کشکول شیخ بهایی

از سخنان رمزآمیز حکیمان است که : زمین ، هیچ گاه بى بهار نیست . و معناى آن این است که کسب کمال ، در هر زمان میسر است . چه به هنگام جوانى و چه میانسالى و چه پیرى . و دست شستن از فضیلت آموزى ، هیچگاه سزوار نیست ، و چه نیکو گفت ، آن که گفت :
هنگام بهار است . اى رفیق ! دلم را درمان کن ! و دستم را از جام باده تهى مگذار! بلبل مى خواند و مى گوید: بهوش باشید! که عمر مى گذرد و گذشته ، باز نمى آید.
********************
مردى گفت : سخت ترین چیزها آن ست که انسان به چیزى دست یابد، که نمى خواهد. حکیمى سخن او شنید و گفت : سخت تر از آن ، آن ست که به آن چه مى خواهد، دست نیابد.

از امام صادق (ع ) نقل شده است که پیامبر(ص ) فرمود! نگریستن به سیماى دانشمند، عبادت است . سپس گفت : و او دانشمندی است که چون به او بنگرى ، ترا به یاد آخرت اندازد. و اگر خلاف این باشد، نگریستن به او، فتنه است .
نیز از پیامبر(ص ) نقل شده است که فرمود: دانشمندان ، تا آنگاه که با پادشاهان آمیزش نکرده اند، امینان پیامبرانند در میان مردم ، و اگر با آنان آمیزش کردند و به کار دنیا پرداختند، به پیامبران خیانت ورزیده اند. و از این رو، از آنان بپرهیزید.
ادامه نوشتار »

هرگاه دانشمندى همنشینى سلطان پیشه کند، بدان که دزدى بیش نیست و زنهار که ترا نفریبد! به این که گوید: رد ستمى مى کند، یا دفاع از مظلومى . که همانا این ، فریب شیطان است ، که دانشمندان بدکار، آن را نردبان خویش ‍ ساخته اند.
**************
حکیمى گفت : هر گاه به دانشى دست یاقتى ، نور علم را به تیرگى گناهان ، خاموش مساز! که در آن روز که دانشمندان به نور دانش خویش راه مى سپرند، تو در تاریکى مى مانى و از پیامبر (ص ) است که فرمود: خیانت مرد در علم ، بدتر از خیانت او در مال است
کشکول شیخ بهایی

یکى از اصحاب گوید: از امام صادق علیه السلام پرسیدم که مردى آبله دار جنب شده بود او را غسل دادند و مرد، فرمود: او را کشتند! چرا نپرسیدند، همانا دواى نفهمى پرسش است.
اصول کافی جلد ۱ باب عالم ومذاکره با او.
*************
حضرت صادق به حمران راجع به سؤالی که کرده بود فرمود: همانا مردم هلاک شدند چون نپرسیدند.
اصول کافی جلد ۱ باب عالم ومذاکره با او.
*************
ادامه نوشتار »

موسى بن جعفر علیهم االسلام فرمود: گفتگوى با عالم در خاکروبه بهتر از گفتگوى با جاهل است روى تشکها.
اصول کافی جلد ۱ باب همنشینی با علما
*******************************

رسول خدا فرمود: حواریین به عیسى علیه السلام گفتند یا روح‏ الله با که بنشینیم فرمود: با کسیکه دیدارش شما را به یاد خدا اندازد و سخنش دانشتان را زیاد کند و کردارش شما را به آخرت تشویق کند.
اصول کافی جلد ۱ باب همنشینی با علما
*******************************
ادامه نوشتار »

یک روز رسول خدا (ص) به یکى از اصحابش فرمود:
اى بنده خدا دوست در در راه خدا و دشمنى کن در راه خدا
مهر ورز در راه خدا و خصومت کن در راه خدا
که به ولایت خدا نرسى جز بدان و نیابد مردى مزه ایمان را هر چه هم نماز و روزه اش بسیار باشد تا چنین باشد و به درستی بیشتر برادرى مردم در این روزگار در راه دنیا است ، بر سر آن با هم دوستى کنند و بر سرا آن باهم دشمنى ورزند و این نزد خدا براى آنها هیچ فایده ندارد به آن حضرت گفت چطور بدانم که در راه خداى عز و جل دوستى و دشمنى کردم دوست خدا کیست تا پا او دوستى کنم و دشمنش کیست تا دشمن او باشم رسول خدا (ص) اشاره به على (ع) کرد و فرمود این مرد را مى بینى ؟ عرضکرد آرى فرمود دوست او دوست خداست او را دوست دار دشمن او دشمن خداست او را دشمن دار، دوستش را دوست دار گرچه کشنده پدرت باشد و دشمنش را دشمن دار گرچه پدر یا فرزندت باشد.

امام پنجم محمد بن على باقر فرمود:
از رسول خدا (ص) پرسیدند از بهترین بندگان خدا، فرمود آنهایند که چون خوش رفتارى کنند خرم گردند و چون بد کردارى کنند آمرزش جویند و چون عطا در یابند شکر گزارند و چون گرفتار شوند شکیبا باشند و چون خشم گیرند درگذرند.