حکمت 104
1- وصف زاهدان
(اخلاقی ، تربيتی ) و درود خدا بر او، فرمود: (از نوف بکّالی «» نقل شده، که در يکی از شب‏ها، امام علی عليه السّلام را ديدم برای عبادت از بستر برخاست، نگاهی به ستارگان افکند، و به من فرمود: خوابی يا بيدار گفتم: بيدارم. فرمود: ای نوف خوشا به حال آنان که از دنيای حرام چشم پوشيدند، و دل به آخرت بستند، آنان مردمی هستند که زمين را تخت، خاک را بستر، آب را عطر،«» و قرآن را پوشش زيرين،«» و دعا را لباس روئين خود قرار دادند، و با روش عيسای مسيح با دنيا بر خورد کردند.
2- ارزش سحرخيزی
ای نوف همانا داوود پيامبر (که درود خدا بر او باد) در چنين ساعتی از شب بر می ‏خاست، و می ‏گفت: «اين ساعتی است که دعای هر بنده‏ای به اجابت می ‏رسد، جز با باج گيران، جاسوسان، شبگردان و نيروهای انتظامی حکومت ستمگر، يا نوازنده طنبور و طبل».

حکمت 105
احترام گذاشتن به مرزها و حدود احکام الهی
(عبادی ) و درود خدا بر او، فرمود: همانا خدا واجباتی را بر شما لازم شمرده، آنها را تباه نکنيد، و حدودی برای شما معيّن فرموده، امّا از آنها تجاوز نکنيد، و از چيزهايی نهی فرمود، حرمت آنها را نگاه داريد، و نسبت به چيزهايی سکوت فرمود نه از روی فراموشی ، پس خود را در باره آنها به رنج و زحمت دچار نسازيد.
حکمت 106
ره آورد شوم دين گريزی
(اخلاقی ، اعتقادی ) و درود خدا بر او، فرمود: مردم برای اصلاح دنيا چيزی از دين را ترک نمی ‏گويند، جز آن که خدا آنان را به چيزی زيانبارتر دچار خواهد ساخت.
حکمت 107
علل سقوط عالمان بی عمل
(اخلاقی ، علمی ) و درود خدا بر او، فرمود: چه بسا دانشمندی که جهلش او را از پای در آورد و دانش او همراهش باشد امّا سودی به حال او نداشته باشد.
حکمت 108
شگفتی ‏های روح آدمی
(علمی ) و درود خدا بر او، فرمود: به رگ‏های درونی انسان پاره گوشتی آويخته که شگرف‏ترين اعضای درونی اوست، و آن قلب است، که چيزهايی از حکمت، و چيزهايی متفاوت با آن، در او وجود دارد. پس اگر در دل اميدی پديد آيد، طمع آن را خوار گرداند، و اگر طمع بر آن هجوم آورد حرص آن را تباه سازد، و اگر نوميدی بر آن چيره شود، تأسّف خوردن آن را از پای در آورد، اگر خشمناک شود کينه‏توزی آن فزونی يابد و آرام نگيرد، اگر به خشنودی دست يابد، خويشتن داری را از ياد برد، و اگر ترس آن را فراگيرد پرهيز کردن آن را مشغول سازد. و اگر به گشايشی برسد، دچار غفلت زدگی شود، و اگر مالی به دست آورد، بی ‏نيازی آن را به سرکشی کشاند، و اگر مصيبت ناگواری به آن رسد، بی ‏صبری رسوايش کند، و اگر به تهيدستی مبتلا گردد، بلاها او را مشغول سازد، و اگر گرسنگی بی ‏تابش کند، ناتوانی آن را از پای درآورد، و اگر زيادی سير شود، سيری آن را زيان رساند، پس هر گونه کند روی برای آن زيانبار، و هر گونه تندروی برای آن فساد آفرين است.
حکمت 109
ارزش والای اهل بيت پيامبر صلّی اللّه عليه و آله و سلّم
(اعتقادی ، سياسی ) و درود خدا بر او، فرمود: ما تکيه گاه ميانه‏ ايم، عقب ماندگان به ما می ‏رسند، و پيش تاختگان به ما باز می ‏گردند.
حکمت 110
شرائط تحقّق اوامر الهی
(سياسی ، اعتقادی ) و درود خدا بر او، فرمود: فرمان خدا را بر پاندارد، جز آن کس که در اجرای حق مدارا نکند،

سازشکار نباشد، و پيرو آرزوها نگردد.