ربيع بن خيثم را گفتند: هيچ نديديم كه كسى را غيبت كنى . گفت : (از خويش خوشنود نيستم ، تا به نكوهش ديگران بپردازم . سپس خواند:
بر خويشتن مى گريم ، بر ديگرى نمى گريم . آنچنان به خويش مشغولم ، كه به ديگران نمى پردازم
********************************
ابن عباس كه – خدا از او خشنود باد -! گفت : بنده ، آنگاه به خدا نزديكترست كه اگر چيزى خواهد، از ((او)) خواهد و آنگاه ، از او دورتر است كه اگر چيزى خواهد، از ((ايشان )) خواهد.
*************************

يكى از ناموران گفته است : آن كه در علم خويش بيفزايد و به زهد خويش ‍ نيفزايد، به دورى خويش از خدا افزوده است .
****************************
جنيد گفته است : روزى به نزد يكى از بزرگان طريقت رفتم و او را به نوشتن مشغول ديدم . او را گفتم : تا كى چنين مى نويسى ؟ پس كى به عمل مى پردازى ؟ و او گفت : اى ابوالقاسم ! آيا اين ، عمل نيست ؟ و خاموش ‍ ماند؟ و ندانستم كه در پاسخ چه گويم .
کشکول شیخ بهایی