صوفيى را گفتند: چيست ؟ كه چو سخن گويى ، هر شنونده اى گريد. و از سخن واعظ شهر، يك تن چنين نكند؟ گفت : گريه آن كه به مزدورى گريد، همچون گريه زن فرزند مرده نيست . و عارف رومى در مثنوى در اين
معنى گفته است :
گر بود در ماتمى صد نوحه گر
آه صاحب درد باشد كارگر
همايون ، نزديك به همين معنى گفته است :
ممتاز بود ناله ام از ناله عشاق
چون آه مصيبت زده در حلقه ماتم .
کشکول شیخ بهایی