سيد بزرگوار ((قاسم انوار تبريزى )) مدفون در ولايت جام كه – روانش ‍ پاك باد! – در آغاز كار، از ملازمان شيخ ((صدرالدين اردبيلى )) بود و سپس ، به ملازمت شيخ ((صدرالدين على يمينى )) پيوست . او منزلتى عظيم داشت و به سال 837 وفات يافت و در ولايت جام در قريه ((خرگرد)) به خاك سپرده شد. او بسيار با شيفتگان همنشينى داشت و با آنان سخن مى گفت : از قول خود وى گفته اند: هنگامى كه به روم رسيدم ، شنيدم كه در آنجا شيفته ايست و به نزد او رفتم و هنگامى كه او را ديدم ، شناختم . زيرا، به روزگار دانش آموزى ، در تبريز او را ديده بودم ، پس ، به او گفتم : چگونه به اين حال ، راه يافتى ؟ گفت : هنگامى كه در مرحله ((تفرقه )) خاطر بودم ، هر صبح كه بر مى خاستم ، كسى از سوى راست و كسى سوى چپ ، مرا به خود مى كشيد. تا روزى بر خاستم و چيزى را به من در پوشاندند، كه مرا از آن ((تفرقه )) رها ساخت . سيد ياد شده كه – رحمت خدا بر او باد! – هنگامى كه اين سرگذشت را مى گفت اشكش ‍ مى ريخت
کشکول شیخ بهایی