خداوند بر شما اعمالى واجب داشته ، آنها را ضايع مگذاريد و برايتان حدودى معين كرده ، از آن حدود تجاوز مكنيد. شما را از چيزهايى نهى كرده ، حرمت آن مشكنيد و چيزهايى است كه درباره آنها سكوت كرده ، نه آنكه فراموش كرده باشد، در آنها خود را به رنج ميفكنيد.
حکمت 102 نهج البلاغه