حـضـرت صادق (ع ) فرمود: اميرالمؤ منين عليه السلام فرمود: باكى نيست بر تو كه با شخص خردمند همنشين شوى اگر چه كرم (جوانمردى و جود و بخشش ) او را نپسندى (و از ايـن ناحيه نفعى از او نبرى ) ولى از خرد او منتفع شو، و از اخلاق بدش بپرهيز، و هيچگاه هـم نشينى با شخص كريم را از دست مده اگر چه از خرد او سودى نبرى ولى با خرد خود از كرم او سود ببر، و بگريز هر چه مى توانى از هم نشينى با شخص پست و بى خرد.
اصول کافی جلد 4 باب كسيكه رفاقت و هم نشينى با او لازم است روایت 1
*********************************************
ابـو عـديـس گـويـد: حضرت باقر (ع ) فرمود: اى صالح (ظاهر اينست كه صالح نام ابـوعديس بوده ) پيروى كن از كسيكه تو را مى گرياند و اندرزت مى دهد، و پيروى مكن از آنكه تو را بخنداند و گولت زند، و بزودى همگى بر خدا درآئيد و بدانيد.
اصول کافی جلد 4 باب كسيكه رفاقت و هم نشينى با او لازم است روایت 2
*****************************************

امـيـرالمـؤ منين عليه السلام فرمود: رسول خدا (ص ) فرمود: بنگريد: كه با چه كسى هـم صـحـبـت هـسـتـيـد؟ زيـرا هيچكس ‍ نيست كه مرگش فرا رسد جز آنكه يارانش در پيش خدا بـرابرش مجسم شوند، اگر از نيكان باشد نيكانند (و بدانها شاد شود) و اگر از بدان بـاشـد بد هستند (و بداند كه بسرنوشت آنان دچار شود) و هيچكس نيست كه بميرد و هنگام مرگش ‍ برابر او مجسم نشود.
اصول کافی جلد 4 باب كسيكه رفاقت و هم نشينى با او لازم است روایت 3
****************************************
ابـن مـسـكـان از مـردى از اهـل جـبـل كه نامش را نگفته از حضرت صادق (ع ) حديث كند كه فـرمـود: بر تو باد (كه رفاقت كنى ) با دوستان ديرين (كه آنها را آزمايش كرده اى ) و بـپـرهـيـز از هـر (رفـيـق ) تـازه پـيـمـان شـكـن كـه پـناه ندهد و عهد و ميثاقى نشناسد و از استوارترين مردمان در پيش خود بر حذر باش (كه ممكن است روزى دشمنت شود).
اصول کافی جلد 4 باب كسيكه رفاقت و هم نشينى با او لازم است روایت 4
***********************************************
حـضـرت صادق (ع ) فرمود: محبوبترين برادرانم نزد من كسى است كه عيبهاى مرا پيش من هديه آورد (و آنها را بمن گوشزد كند).
اصول کافی جلد 4 باب كسيكه رفاقت و هم نشينى با او لازم است روایت 5
***************************************************
و نيز فرمود عليه السلام : دوستى از روى راستى و درستى نباشد جز با شرايط آن پـس هـر كـه در او آن شـرايـط يـا پـاره اى از آنـهـا بـاشـد او را اهـل چـنـيـن دوسـتـى بدان و كسيكه چيزى از آن شرايط در او نباشد او را باينگونه دوستى نسبت مده .
اولش اينكه نهان و عيانش براى تو يكسان باشد.
دوم اينكه زيب و زينت تو را زينت خود داند، و زشتى تو را زشتى خود شمرد.
سوم اينكه رياست و دارائى حالش را نسبت بتو تغيير ندهد.
چهارم اينكه از آنچه توانائى دارد نسبت تو دريغ نكند.
پـنـجم كه همه خصلتها را در بردارد اينكه هنگام بيچارگى و پيش آمدهاى ناگوار تو را رها نكند
اصول کافی جلد 4 باب كسيكه رفاقت و هم نشينى با او لازم است روایت 6