امام محمد باقر (ع ) پدران خویش از امیرالمومنین روایت كرد كه : در برابر عذاب خدا، دو گونه پناه وجود دارد. یكی از آن دو، از میان رفته است و آن دیگری را پناه گیرید. اما آن امان كه از میان رفت ، رسول خداست و آن كه باقی ست ، آمرزش خواهی ست . خداوند بزرگ فرمود: ((وما كان الله لیعذبهم و انت فیهم و ما كان معذبهم و هم یستغفرون )) و جامع نهج البلاغه گفته است : این ، از خوبی های استخراج و ظرافت های استنباط است
کشکول شیخ بهایی
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ایه ۳۳ سوره انفال
وَمَا كَانَ اللّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ
تا آنگاه که تو در ميانشان هستی خدا عذابشان نکند و تا آنگاه که از خدا آمرزش می طلبند ، نيز خدا عذابشان نخواهد کرد