از كتاب ((غررالحكم )) از سخنان اميرالمؤمنين (ع ): دوست نيز انسانی ست . تنها، كسی غير از تست .
زن ، فتنه است فتنه تر آن كه انسان از او ناگزيرست .
شركت در مال ، آشفتگی انگيزد و شركت در رای ، به درستی انجامد.
آن چه سبب می شود، كه ناتوان به مقصود رسد، همانست كه توانا را از مطلوب باز می دارد.
خدمتگر تو، چون خدا را نافرمانی كرد، او را بزن ! و چون تو را نافرمان شد، ببخش !
از هر چيز، تازه اش را برگزين ! و از دوستان ، كهنه ترينشان را.
كار نيك را با از ياد بردنش زنده سازيد! كه منت نهادن ، آن را تباه سازد.
نيت خالی از تباهی ، بر عاملان آن ، دشوارتر از كوشش طولانی ست .
چون موی سياهت به سپيدی گرايد، خوشی های جوانيت می ميرد.
کشکول شیخ بهایی