از سخنان بزرگان در ((اخلاص )) سهل (بن عبدالله ؟) گفت : اخلاص ‍ آن است كه سكون و حركات بنده ، ويژه خدا باشد. ديگری گفت : اخلاص از هر چه بر نفس سخت ترست . چه ، او را از آن ، بهره ای نيست . و ديگری گفت : اخلاص در عمل ، آنست كه آدمی ، پاداش كار خويش در دو جهان نخواهد. و (حارث ؟) محاسبی گفت : اخلاص ، بندگان را از كار خدا بيرون ساختن است . و ديگری گفت : اخلاص ، دوام مراقبت و فراموش ‍ كردن همه لذت هاست . و جنيد گفت : اخلاص ، پاك ساختن كردارست از تيرگی ها.