حكيمی گفت : آدمی زادگان ، چه بينوايند! اگر آنچنان كه از نيازمندی می ترسند، از آتش می ترسيدند. از هر دو نجات می يافتند. و چنان كه به دنيا علاقه می ورزند، به بهشت اشتياق می ورزيدند، هر دو را در می يافتند. و چنان كه به ظاهر از بندگان خدا می ترسند، در باطن ، از خدا می ترسيدند، در هر دو دنيا نيكبخت می شدند.