حکمت 321
قاطعيّت رهبري در مشورت
(سياسي، اجتماعي) و درود خدا بر او، فرمود: (عبد اللّه بن عباس در مسئله‏ اي نظر داد که امام آن را قبول نداشت و فرمود) بر تو است که رأي خود را به من بگويي، و من بايد پيرامون آن بينديشم، آنگاه اگر خلاف نظر تو فرمان دادم بايد اطاعت کني.«»
حکمت 322
ضرورت تقويت روحيّه مردم پس از جنگ
(سياسي، اجتماعي) و درود خدا بر او، فرمود: (وقتي امام از جنگ صفّين باز مي‏گشت به محلّه شباميان«» رسيد، آواز گريه زنان بر کشتگان جنگ را شنيد، ناگاه حرب بن شرحبيل شبامي بزرگ قبيله شباميان خدمت امام رسيد به او فرمود) آيا آن گونه که مي‏شنوم، زنان شما بر شما چيره شده ‏اند چرا آنان را از گريه و زاري باز نمي‏داريد (حرب پياده و امام سوار بر اسب مي‏رفتند، به او فرمود) باز گرد، که پياده رفتن رييس قبيله‏ اي چون تو پشت سر من، موجب انحراف زمامدار و زبوني مؤمن است.
حکمت 323
علل انحراف خوارج
(سياسي، اعتقادي) و درود خدا بر او، فرمود: (در جنگ نهروان هنگامي که از کنار کشتگان خوارج مي‏گذشت فرمود) بدا به حال شما آن که شما را فريب داد به شما زيان رساند. (پرسيدند چه کسي آنان را فريفت، اي امير المؤمنين عليه السّلام فرمود) شيطان گمراه کننده، و نفسي که به بدي فرمان مي‏دهد، آنان را با آرزوها مغرور ساخت، و راه گناه را بر ايشان آماده کرد، و به آنان وعده پيروزي داد، و سرانجام به آتش جهنّم گرفتارشان کرد.
حکمت 324
خداترس در خلوتگاه ها
(اعتقادي، اخلاقي، تربيتي) و درود خدا بر او، فرمود: از نافرماني خدا در خلوت‏ها بپرهيزيد، زيرا همان که گواه است، داوري کند.
حکمت 325
اندوه عزاي محمد بن ابي بکر
(سياسي) و درود خدا بر او، فرمود: (آنگاه که خبر کشته شدن محمد بن ابي بکر را به او دادند فرمود) همانا اندوه ما بر شهادت او، به اندازه شادي شاميان است، جز آن که از آنان يک دشمن، و از ما يک دوست کم شد.