عارفی در تفسير آيه شريفه ((ولقد نعلم انك يضيق صدرك بما يقولون فسبح بحمد ربك )) گويد: و يا از درد آن چه پيرامون تو می گويند، به ثنا خوانی ما، آرام گير! و نزديك به اين معنی ست ، كه گفته اند: پيامبر (ص ) منتظر رسيدن وقت نماز بود و ((بلال )) را می گفت ای بلال ! ما را راحت كن ! يا: با اعلام وقت نماز ما را راحت كن ! و نيز نديدی ؟ كه گفت : ((نماز، نور چشم منست . و از همين رديف است ، يكی از دو وجهی كه روايت شده است ، كه می گفت : ای بلال ! به تعجيل در اذان ، آتش شوق ما را به نماز فروبنشان ! و اين معنی ، همانست ، كه ((صدوق )) كه – روانش پاك باد! – گفته است . و معنی ديگر، مشهورست . و آنست كه منظورش از واژه ((ابرد)) آن بوده است كه نماز را تا زمانی كه شدت حرارت هوا بنشيند، به تاءخير بينداز!
کشکول شیخ بهایی
———————————————-
وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ آیه 97 سوره حجر و قطعا می ‏دانيم كه سينه تو از آنچه می گويند تنگ می ‏شود
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُن مِّنَ السَّاجِدِينَآیه 98 سوره حجر پس با ستايش پروردگارت تسبيح گوی و از سجده‏ كنندگان باش