شيخ جليل علي بن عيسي اربلي عليه السّلام در (كشف الغمّه ) روايت كرده است كه رنگ مبارك جناب امام حسن عليه السّلام سرخ و سفيد بود و ديده هاي مباركش گشاده و بسيار سياه بود و خدّ مباركش هموار بود و برآمده نبود و خط مو باريكي در ميان شكم آن حضرت بود و ريش ‍ مباركش انبوه بود و موي سر خود را بلند مي گذاشت و گردن آن حضرت در نور و صفا مانند نقره صيقل زده بود و سرهاي استخوان آن حضرت درشت بود و ميان دوشهايش گشاده بود و ميانه بالا بود و از همه مردم خوشروتر بود و خضاب به سياهي مي كرد و موهايش مُجَعّد بود وبدن شريفش در نهايت لطافت بود.
**************

و ايضا از حضرت اميرالمؤ منين عليه السّلام روايت كرده است كه جناب امام حسن عليه السّلام از سر تا به سينه به حضرت رسالت شبيه تر بود از ساير مردم و جناب امام حسين عليه السّلام در ساير بدن به آن حضرت شبيه تر بود
ثقة الاسلام كليني رحمه اللّه به سند معتبر از حسين بن خالد روايت كرده است كه گفت : از حضرت امام رضا عليه السّلام پرسيدم كه در چه وقت براي مولود مبارك باد بايد گفت ؟ حضرت فرمود: چون امام حسن عليه السّلام متولّد شد جبرئيل براي تهنيت در روز هفتم نازل شد و امر كرد آن حضرت را كه او را نام و كنيت بگذارد و سرش را بتراشد و عقيقه از براي او بكُشد و گوشش را سوراخ كند؛ و در وقتي كه امام حسين عليه السّلام متولّد شد جبرئيل نيز نازل شد و به اينها امر كرد، آن حضرت به عمل آورد و فرمود كه دو گيسو گذاشتند ايشان را در جانب چپ سر و سوراخ كردند گوش راست را در نرمه گوش و گوش چپ را در بالاي گوش .
و در روايت ديگر وارد شده است كه آن دو گيسو را در ميان سر ايشان گذاشته بودند و اين اصحّ است

منتهی الامال