سدير صيرفى گويد
خدمت امام صادق (ع) بودم و جماعتی از اهل كوفه نيز حضور داشتند، حضرت به آنان رو كرده فرمود: حجّ كنيد پيش از آنكه نتوانيد به حجّ برويد، حجّ كنيد پيش از آنكه راه خشكی بسته شود، حجّ كنيد پيش از خراب شدن مسجدی در عراقين كه بين درختان خرما و نهرها واقع است ، حجّ كنيد پيش از آنكه بريده شود آن درخت سدری كه در زوراء (بغداد) است و بر ريشه درخت خرمائی كه مريم عليهما السّلام خرمای تازه از آن چيد روئيده است ، در آن وقت است كه از حجّ باز داشته شويد، و ميوه ها نارس و دچار كمبود شود، و شهرها را قحطی فرا گيرد، و به گرانی قيمت اجناس و جور سلطان گرفتار آئيد، و ظلم و تجاوز همراه با بلا و وبا و گرسنگی در ميان شما آشكار شود، و آشوبها از هر سوئی بر سرتان سايه افكند. پس وای بر شما ای اهل عراق از آن وقت كه پرچمهائی از خراسان بسوی شما آيد، و وای بر اهل ری از جانب تركان ، و وای بر اهل عراق از جانب اهل ری ، و وای بر آنان از مردمی كوسه .
سدير گويد: عرض كردم : مولای من كوسگان كيانند؟ فرمود: قومی كه گوشهای آنان مانند گوشهای موش كوچك است ، لباسشان از آهن است ، و سخنشان مثل سخن شياطين ، حدقه چشمهاشان كوچك است ، و همگی بی مو هستند، از شرّ آنان به خدا پناه ببريد، آنان كسانی هستند كه خداوند دين را بدست آنان گشايش دهد، و آنان سبب آشكار شدن امر ما هستند