حکمت 286
سرانجام خوشي‏ها
(سياسي، اجتماعي) و درود خدا بر او، فرمود: مردم چيزي را نگفتند خوش باد، جز آن که روزگار، روز بدي را براي او تدارک ديد.
****************
حکمت 287
مشکل درک قضا و قدر
(اعتقادي) و درود خدا بر او، فرمود: (از قدر پرسيدند، پاسخ داد:) راهي است تاريک، آن را مي‏پماييد، و دريايي است ژرف، وارد آن نوشيد، و رازي است خدايي، خود را به زحمت نيندازيد.
****************
حکمت 288
جهل و خواري
(علمي) و درود خدا بر او، فرمود: هر گاه خدا بخواهد بنده‏ اي را خوار کند، دانش را از او دور سازد.
****************
حکمت 289
الگوي کامل انسانيّت
(اخلاقي، اجتماعي، تربيتي) و درود خدا بر او، فرمود: در گذشته برادري ديني داشتم«» که در چشم من بزرگ مقدار بود چون دنياي حرام در چشم او بي‏ ارزش مي‏نمود، و از شکم بارگي دور بود، پس آنچه را نمي‏يافت آرزو نمي‏کرد، و آنچه را مي‏يافت زياده روي نداشت. در بيشتر عمرش ساکت بود، امّا گاهي که لب به سخن مي‏گشود بر ديگر سخنوران برتري داشت، و تشنگي پرسش کنندگان را فرو مي‏نشاند. به ظاهر ناتوان و مستضعف مي‏نمود، امّا در برخورد جدّي چونان شير پيشه مي‏خروشيد، يا چون مار بياباني به حرکت در مي‏آمد. تا پيش قاضي نمي‏رفت دليلي مطرح نمي‏کرد، و کسي را که عذري داشت سرزنش نمي‏کرد، تا آن که عذر او را مي‏شنيد، از درد شکوه نمي‏کرد، مگر پس از تندرستي و بهبودي، آنچه عمل مي‏کرد مي‏گفت، و بدانچه عمل نمي‏کرد چيزي نمي‏گفت، اگر در سخن گفتن بر او پيشي مي‏گرفتند در سکوت مغلوب نمي‏گرديد.
و بر شنيدن بيشتر از سخن گفتن حريص بود. اگر بر سر دو راهي دو کار قرار مي‏گرفت، مي‏انديشيد که کدام يک با خواسته نفس نزديک‏تر است با آن مخالفت مي‏کرد، پس بر شما باد روي آوردن به اينگونه از ارزش‏هاي اخلاقي، و با يکديگر در کسب آنها رقابت کنيد، و اگر نتوانستيد، بدانيد که به دست آوردن برخي از آن ارزش‏هاي اخلاقي بهتر از رها کردن همه است.
****************
حکمت 290
مسؤوليّت نعمت‏ها
(اعتقادي، اخلاقي) و درود خدا بر او، فرمود: اگر خدا بر گناهان وعده عذاب هم نمي‏داد، لازم بود به خاطر سپاسگزاري از نعمت‏هايش نافرماني نشود.