اميرالمؤمنين (ع) فرمود: ای مردم خدای تبارك و تعالی پيغمبر را به سوی شما فرستاد و قرآن حق را بر او نازل فرمود در حالی كه شما از قرآن و فرستنده قرآن بی ‏خبر بوديد و هم از پيغمبر و فرستنده او، در زمان تعطيلی پيغمبران و خواب دراز ملتها و گسترش نادانی و سركشی فتنه و گسيختن اساس محكم و كوری از حقيقت و سرپيچی ستم و كاهش دين و شعله‏ وری آتش جنگ، همزمان با زردی گلستان باغ جهان و خشكيدن شاخه ‏ها و پراكندگی برگها و نوميدی از ميوه و فرو رفتن آب های آن، پرچم های هدايت فرسوده و پرچم های هلاكت افراشته بود، دنيا برخسار مردم عبوس و روی درهم كشيده بود، به آنها پشت گردانيده روی خوش نشان نمی ‏داد: ميوه دنيا آشوب و خوراكيش مردار بود نهانش ترس و آشكارش شمشير بود: بند از بند شما جدا گشته و پراكنده بوديد، ديدگان مردم جهان نابينا و روزگارشان تاريك بود پيوند خويشی خود را بريده و خون يكديگر را می ‏ريختند، دختران خود را در جوار خود زنده به گور كردند، زندگی خوش و رفاه و آسايش از ايشان دور گشته بود، نه از خدا اميد پاداشی و نه از او بيم كيفری داشتند، زنده ايشان كوری بود پليد و مرده آنها در آتش و نوميد. در آن هنگام پيغمبر اكرم نسخه‏ ای از كتب آسمانی نخستين بر ايشان آورد كه كتب جلوترش را تصديق داشت و حلال را از حرام مشكوك جدا ساخت، اين نسخه همان قرآنست، از او بخواهيد تا با شما سخن گويد، او هرگز سخن نگويد، ولى. من از او بشما خبر می دهم، در قرآن است علم گذشته و علم آينده تا روز قيامت ميان شما حكم می ‏دهد و اختلافات شما را بيان می كند، اگر از من قرآن را بپرسيد به شما می آموزم.
اصول کافی جلد 1 باب رجوع به قرآن و سنت و اينكه همه حلال و حرام و احتياجات مردم در قرآن يا سنت موجود است روایت 7