صاحب ((ريحان و ريعان )) گويد: ((حب )) آغازش ((هوی )) است . بعد، ((علاقه )) پس از آن ((خويشتن داری ))، سپس ((وجد))، آنگاه ((عشق )) – و عشق نامی ست برای مرحله افزون بر ((حب )). – و پس ، ((شغف )) (يعنی دلباختگی ) و آن : سوزش دلست از فرط محبت ، همراه بالذت حاصل از آن – و همچنين است : ((لوعه )) و ((لاعج )) و غرام . – سپس ((جوی )) است . و آن ، عشق باطنی ست . و ((تيتيم )) و ((سبل )) و ((هيام )) كه شبيه به ديوانگی ست و پزشكان ، عشق را از گونه های ماليخوليا دانسته اند
****************
شيخ الرئيس (بوعلی سينا) در رساله عشق می نويسد: عشق ، در همه موجودات از مجردات و فلكيات و عنصريات و معدنيات و جانوران وجود دارد. حتی رياضی دانان معتقدند كه در اعداد هم حقيقت عشق وجود دارد و در اعداد متحاب نيز نمونه ای از عشق مشاهده می شود.
به همين مناسبت ، بر اقليدس اعتراض كرده اند كه وی به حقيقت اين گونه از اعداد پی نبرده است .
کشکول شیخ بهایی.