حکمت های نهج البلاغه

حکمت 226
طمع ‏ورزي و خواري
(اخلاقي ، اجتماعي ) و درود خدا بر او، فرمود: طمعکاري همواره زبون و خوار است.
حکمت 227
ارکان ايمان
(اعتقادي ، معنوي ) و درود خدا بر او، فرمود: (از ايمان پرسيدند). ايمان، بر شناخت با قلب، اقرار با زبان، و عمل با اعضاء و جوارح استوار است.
حکمت 228
ارزش‏ها و ضدّ ارزش‏ها
(اخلاقي ، اجتماعي ) و درود خدا بر او، فرمود: کسي که از دنيا اندوهناک مي ‏باشد، از قضاء الهي خشمناک است، و آن کس که از مصيبت وارد شده شکوه کند از خدا شکايت کرده، و کسي که نزد توانگري رفته و به خاطر سرمايه ‏اش برابر او فروتني کند، دو سوّم دين خود را از دست داده است و آن کس که قرآن بخواند و وارد آتش جهنّم شود حتما از کساني است که آيات الهي را بازيچه قرار داده است، و آن کس که قلب او با دنيا پرستي پيوند خورد، همواره جانش گرفتار سه مشکل است، اندوهي رها نشدني ، حرصي جدا نشدني ، و آرزويي نايافتني .
حکمت 229
ارزش قناعت و خوش خلقي
(اخلاقي ، اقتصادي ) و درود خدا بر او، فرمود: آدمي را قناعت براي دولتمندي ، و خوش خلقي براي فراواني نعمت‏ها کافي است. (از امام سؤال شد تفسير آيه، فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً چيست فرمود) آن زندگي با قناعت است«».
حکمت 230
راه به دست آوردن روزي
(اقتصادي ) و درود خدا بر او، فرمود: با آن کس که روزي به او روي آورده شراکت کنيد، که او توانگري را سزاوارتر، و روي آمدن روزگار خوش را شايسته‏ تر است