قصار الحکم نهج البلاغه216 تا 225
حکمت 216
قدرت و تجاوزکاري
(اخلاقي ، سياسي ) و درود خدا بر او، فرمود: کسي که به نوايي رسيد تجاوزکار شد.
حکمت 217
دگرگوني روزگار و شناخت انسان‏ها
(اخلاقي ، علمي ) و درود خدا بر او، فرمود: در دگرگوني روزگار، گوهر شخصيّت مردان شناخته مي ‏شود«».
حکمت 218
حسادت آفت دوستي
(اخلاقي ، اجتماعي ) و درود خدا بر او، فرمود: حسادت بر دوست، از آفات دوستي است.
حکمت 219
آرزوها آفت انديشه
(اخلاقي ) و درود خدا بر او، فرمود: قربانگاه انديشه‏ ها، زير برق آرزوهاست.
حکمت 220
عدالت در قضاوت
(اخلاقي ، قضايي ) و درود خدا بر او، فرمود: داوري با گمان بر افراد مورد اطمينان، دور از عدالت است.
حکمت 221
آينده دردناک ستمکاران
(اخلاقي ، سياسي ) و درود خدا بر او، فرمود: بدترين توشه براي قيامت، ستم بر بندگان است.
حکمت 222
بي ‏توجّهي به بدي بدکاران
(اخلاقي ، اجتماعي )
و درود خدا بر او، فرمود: خود را به بي ‏خبري نماياندن از بهترين کارهاي بزرگواران است.
حکمت 223
حياء و عيب پوشي
(اخلاقي ، اجتماعي ) و درود خدا بر او، فرمود: آن کس که لباس حياء بپوشد، کسي عيب او را نبيند.
حکمت 224
برخي از ارزش‏هاي اخلاقي
(اخلاقي ، اجتماعي ) و درود خدا بر او، فرمود: با سکوت بسيار، وقار انسان بيشتر شود، و با انصاف بودن، دوستان را فراوان کند، و با بخشش، قدر و منزلت انسان بالا رود، و با فروتني ، نعمت کامل شود، و با پرداخت هزينه‏ها، بزرگي و سروري ثابت گردد، و روش عادلانه، مخالفان را درهم شکند، و با شکيبايي در برابر بي ‏خرد، ياران انسان زياد گردند.
حکمت 225
حسادت و بيماري
(اخلاقي ، بهداشتي ) و درود خدا بر او، فرمود: شگفتا که حسودان از سلامتي خود غافل مانده‏اند