عبدالله وليد كندی گويد: در زمان مروان بر امام صادق (عليه السلام ) در آمديم حضرت فرمود:
شما كيستيد؟ عرض كرديم ؟ از اهل كوفه ايم ، فرمود: در هيچ شهری بيشتر از شهر كوفه ما طرفدار و دوست نداريم و به خصوص اين گروه (يعنی گروه شيعه يا مقصود قبيله كنده است كه راوی نيز جزء آنها بوده ) همانا خدای عزوجل شما را راهنمائی كرد برای چيزی كه مردم آن را نمی دانند، شما ما را دوست و مردم ما را دشمن دارند، شما از ما پيروی كنيد و مردم مخالفت ما را می كنند، شما ما را تصديق كرديد و مردم ما را تكذيب نمودند، پس ‍ خدا شما را به زندگی ما زنده دارد و به مرگ ما بميراند، و من گواهم كه پدرم می فرمود: فاصله ای نيست ميان يكی از شما و ميان آنچه با ديدنش خداوند چشم او را روشن كند و مورد غبطه ديگران واقع گردد جز اينكه جان به اينجا رسد – و اشاره به گلويش فرمود – و خدای عزوجل در قرآنش فرمود: (و ما پيش از تو پيمبرانی فرستاديم و برای آنها همسران و فرزندانی مقرر داشتيم ) (سوره رعد آيه 38) و مائيم فرزندان رسول خدا (صلی الله عليه و آله ). ))