در هر چه مى كنم نظر از چشم عبرتی
در وى مشرح است زتوحيد صد دليل
بگذر تو از دليل و به مدلول راه بر!
او را از او شناس ! نه از بحث و قال و قيل
**************************
ما را خواهی ، جمله حديث ما كن :
خوبا ما كن ! زديگران خو واكن !
ما زيبائيم ، ياد ما زيبا كن !
با ما، تو دو دل مباش ، دل يكتا كن !
************************
دل ، از نظر تو جاودانی گردد
غم ، يا الم تو شادمانی گردد.
گر باد به دوزخ برد از كوی تو خاك
آتش ، همه آب زندگانی گردد.
***********************
اى نه دله ده دله ! هر ده يله كن !
صراف وجود باش و خود را چله كن !
يك صبح ، يه اخلاص بيا بر در دوست
گر كام تو برنيارد، آن گه گله كن !
_______________
دوبیت اول به صورت زیر نیز آمده است
ای یک دله صد دله دل یک دله کن
صراف وجود باش وخود را یله کن یا مهر دگران را زدل خود یله کن
نویسنده
____________________
کشکول شیخ بهایی