چون جالينوس در گذشت ، در جيب او نامه ای يافتند كه در آن نوشته ای بود: نادان ترين نادانان ، آن است كه شكمش را به آن چه كه يابد، پر كند. آن چه می خوری ، به جسمت می پيوندد و آن چه به صدقه می دهی به روحت . و آن چه از پس می گذاری ، از آن ديگريست . نيكوكار زنده است هر چند كه به جهان ديگر برود و بدكار مرده ايست ، هر چند كه به دنيا بماند قناعت حجاب بينوايی است . و شكيبايی كارها را سامان می دهد# انديشه درست ، كارهای كوچك را بزرگ می كند و برای فرزندان آدم چيزی را بهتر از توكل بر خدا نديدم .