ای معاذ قرآن خدا را بدانها بياموز، آنان را با اخلاق خوب پرورش بده، مردم را در مقام خودشان وادار چه نيك باشند و چه بد و امر خدا را در آنها اجرا كن، در فرمان خدا و مال خدا از هيچ كس در هراس مباش زيرا اختيار با تو نيست و مال از آن تو نيست، امانت آنها را كم يا بيش بدانها بپرداز، بر تو باد نرمش و گذشت در غير مورد ترك حق كه نادان بگويد حق خدا را ترك نمودی ، از كارمندان خود در هر چه ميترسی دچار عيبی شوی پوزش طلب تا تو را معذور دارند، شعارهای دوران جاهليت را از ميان ببر مگر آنچه را اسلام زنده داشته است.

امر اسلام را از خرد و كلان پديدار كن و بيشتر همتت به نماز باشد كه سر مسلما ني است پس از اعتراف به دين مردم به خدا و روز جزا ياد آوری كن و پندگوئی را دنباله كن كه آنها را به كردار خدائی نيرومند سازد، سپس آموزگان در ميانشان پراكنده كن، و آن خدا را بپرست كه بوی باز ميگردی ، و در راه خدا از هيچ سرزنش مترس.

من بتو سفارش كنم. به پرهيزگاری از خدا و راست گوئی و وفاء به پيمان و پرداخت امانت و ترك خيانت و نرم گوئی و ابتدای به سلام و حمايت همسايه و پناهنده، و مهربانی با يتيم و خوش‏كرداری و كوتاه كردن آرزو، و دوست داشتن ديگر سرای ، و هراس از حساب، و چسبيدن به ايمان، و فهميدن قرآن و فرو- خوردن خشم، و فروتنی .

مبادا مسلمانی را دشنام بدهی يا از گنهكاری پيروی كنی يا امام عادلی را نافرمانی كنی يا راستگوئی را باور نداری يا دروغ زنی را باور داری ، پروردگارت را نزد هر سنگ و درخت بياد آور و برای هر گناه توبه‏ ای تازه كن، گناه نهان را با توبه نهان و عيان را با توبه عيان.