عديله عند الموت يعنی عدول كردن از حق به باطل در وقت مردن و آن چنان است كه شيطان نزد محتضر حاضر شود و او را وسوسه كند و به شك اندازد تا او را از ايمان بيرون برد و از اين جهت است كه در دعاها استعاذه از آن شده و جناب فخر المحققين ، رحمة الله فرموده كه هر كس بخواهد از آن سالم بماند استحضار كند ادله ايمان و اصول خمسه را با ادله قطعيه و صفای خاطر و بسپرد آنرا به حق تعالی كه در وقت حضور موت به او رد فرمايد به اين طريق و بعد از ذكر عقايد حقه بگويد:
اللهم يا ارحم الراحمين انی قد اءودعتك يقينی هذا و ثبات دينی و اءنت خير مستودع و قد اءمرتنا بحفظ الودايع فرده علی وقت حضور موتی . پس بر حسب فرمايش آن بزرگوار خواندن دعای عديله معروف و استحضار معنی آن در خاطر برای سلامت جستن از خطر عديله عندالموت نافع است .

و شيخ طوسی رحمة الله از محمد بن سليمان ديلمی روايت كرده است كه به خدمت حضرت صادق صلی الله عليه و آله عرض كردم كه شيعيان تو می گويند: كه ايمان بر دو قسم است : يكی مستقر و ثابت و ديگر آنكه به امانت سپرده شده است و زايل می گردد، پس مرا دعائی بياموز كه هر گاه آنرا بخوانم ايمانم كامل گردد و زايل نشود. فرمود كه بعد از هر نماز بگو: رضيت بالله ربا و بمحمد صلی الله عليه و آله نبيا و بالاسلام دينا و بالقرآن كتابا و بالكعبة قبلة و بعلی وليا و اماما و بالحسن و الحسين و علی بن الحسين و محمد بن علی و جعفر بن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و علی بن محمد والحسن بن علی و الحجه بن الحسن صلوات الله عليهم اءئمة ، الله انی رضيت بهم اءئمة فارضنی لهم انك علی كل شی ء قدير.
و از چيزهائی كه برای اين عقبه سودمند است مواظبت به اوقات نمازهای واجب است .
و در حديثی است كه در مشرق و مغرب عالم اهل بيتی نيست مگر آنكه ملك الموت در هر شبانه روز در اوقات نماز پنج مرتبه به ايشان نظر می كند پس هر گاه كسی را كه می خواهد قبض روح كند از كسانی باشد كه مواظب اوقات نماز است پس ملك الموت به او شهادتين را تلقين كند و شيطان را از او دور سازد.
و روايت شده كه حضرت صادق (ع) برای شخصی نوشت كه اگر بخواهی كارت بخوبی پايان پذيرد و بخوبی جانت گرفته شود پس حق خدا را بزرگ شمار و نعمتهای او را در راه گناه مصرف مكن و از حلم خدا مغرور مشو و هر كس كه مرا ياد كند و اظهار دوستی ما كند چه راست گويد يا دروغ گرامی بدار زيرا اگر دروغ گويد ضررش به خود او می رسد.
حقير گويد: كه برای عاقبت بخير شدن و از شقاوت به سعادت رسيدن خواندن دعای يازدهم صحيفه كامله : يا من ذكره شرف للذاكرين تا آخر، و خواندن دعای تمجيد كه در كافی و غيره نقل شده سودمند است و حقير در كتاب باقيات الصالحات ساعات آن را نقل كرده ام ، و همينطور خواندن نمازی كه در يكشنبه ذی القعده وارد شده ، و مداومت به اين ذكر شريف خوب است : ربنا لا تزغ قلوبنا بعد اذ هديتنا و هب لنا من لدنك رحمة انك انت الوهاب و تسبيح حضرت زهراء را ادامه دهد و انگشتر عقيق در دست كند به ويژه اگر بر آن نقش محمد نبی الله و علی ولی الله باشد و خواندن سوره قد افلح المؤ منون در هر جمعه ، و خواندن هفت مرتبه بعد از نماز صبح و نماز مغرب : بسم الله الرحمن الرحيم لا حول و لا قوة الا بالله العلی العظيم ، و آنكه در شب بيست و دوم رجب هشت ركعت نماز گزارد و در هر ركعت حمد يك مرتبه و قل يا ايها الكافرون هفت مرتبه بخواند و بعد از فراغ ده مرتبه صلوات بفرستد و ده مرتبه استغفار كند.
و سيد بن طاووس از حضرت رسول صلی الله عليه و آله روايت كرده كه هر كه در شب ششم شعبان چهار ركعت نماز گزارد و در هر ركعت حمد يك مرتبه و پنجاه مرتبه توحيد بخواند روح او را با سعادت بگيرد و قبرش را وسيع گرداند و از قبر خود بيرون شود در حاليكه صورتش مثل ماه باشد. و می گويد اشهد اءن لا اله الا الله و اءشهد اءن محمدا عبده و رسوله .
منازل الاخره