دیدار دوستان

بدون نظر »

حکیمی گفت : تلخی زندگی را جز به شیرینی دوستان مطمئن تحمل نتوان کرد. و نیز گفته اند: دیدار یاران ، سختی ها را گشایش می دهد و دوری آنان دل را مجروح می سازد.

عیب دنیا از نظر بزرگمهر

بدون نظر »

بزرگمهر گفت : بزرگ ترین عیب دنیا آنست که به اندازه شایستگی ، به کسی نبخشد. یا بیش از حد دهد و یا کمتر. و نظیر همین مضمونست شعر خاقانی که گوید:
هر مائده ای که دست ساز فلکست
یا بی نمکست ، یا سراسر نمکست

سخن بزرگان

بدون نظر »

گرامی ترین همنشینی ، همنشینی با كسی ست كه دعوی ریاست ندارد، و پایگاه آن را دارد.
و بدترین همنشینی ، همنشینی با كسی است كه دعوی ریاست دارد و پایگاه آن را ندارد نرمخویی را رها كردن ، بخشی از دیوانگی ست
كسی را كه پیش از شناختن تو، در حقت كوتاهی كرد، نكوهش مكن !
كسی كه گفتارش پذیرفته نیست ، سوگندش پذیرفته نیست و كسی كه بسیار سوگند خورد، باور مدار!
جفای نزدیكان ، دردناك تر از زدن بیگانگان است نرمی ، رشوه ایست برای كسی كه رشوه نپذیرد
بخشنده مالباخته را دردناكتر از نكوهش كسی نیست كه به روزگار توانگری ، او را می ستوده است
خواری ، آنست كه كسی مال دیگری را بخواهد، كه تصرف آن را با خطر همراهست
آن كه با دشمن نرمی كند، دوستان از او بترسند آن كه میان دو كس فتنه انگیزد، به گاه آشتی ، هلاكش به دست آن هاست
دو چیز پایان نپذیرد: رنج ها و نیازمندی ها
سخن چین ، با موچین ، سخن از از دیگری می كشد
رشوه پنهانی ، سحرانگیزست
آنكه با فروتر از خود بستیزد، شكوه خویش از میان برد آنكه با فراتر از خویش بستیزد شكست خورد، و آن كه با همانند خویش بستیزد، پشیمانی خورد
کشکول شیخ بهایی

نکات پند آموز

بدون نظر »

حكیمی گفت : چون ترا به نیكی بستایند، و خواهی كه به بدی یاد كنند. تو آدم بدی هستی . چه خواسته ای تا از شهرت بدی ، بهره ور شوی .
**************************
عارفی گفت : پروردگارا، گنجینه های نعمت خویش را در دسترس ‍ آرزومندانش نهاده است . و كلید آن گنج ها، در صدق نیت است . و ابن درید در دفترش به خط خویش نوشته است : گنجینه های آن كس كه خزائنش در اختیار آرزومندان است و كلید آن ، صدق نیت است ، مرا كافیست .
**************************
حكیمی گفت : آن كه به چیزی پست خشنود شود، به دنیا خرسندست .
و نیز كسی كه از خصومت رو بگرداند، بر ترك آن ، دریغ نمی خورد.
و نیز: بر درازی روزگار دوستی تكیه مدار! و هر زمان عهد مودت تازه دار! كه دوستی طولانی ، چون نو نشود، رنگ كهنگی گیرد
و نیز: خردمند، با خودكامه رای نزند.
و نیز: همنشینی ، در كم گویی و زود برخاستن است . و نیز: آبرو بی بهاست .
**************************
حكیمی گفته است : آسان ترین كار، به دشمنی پای نهادنست و دشوارترین ، از آن بیرون رفتن .
هر گاه همنشین تو، از كسی به بدی یاد كند، بدان كه تو دومینی
از كسی كه پایگاه ترا بیش از اندازه بالا برد بپرهیز!
چیره ترین مردم ، پادشاه ستمكار است و زن مسلط بر مرد
چون بر وكیل خویش شك بردی ، خاموش باش . و بر آن چه در دست او داری ، وثیقه بگیر!
گرامی ترین همنشینی ، همنشینی با كسی ست كه دعوی ریاست ندارد، و پایگاه آن را دارد.

سخن بزرگان

بدون نظر »

در حدیث آمده است : مردی كه قدر خویش نشناسد، به هلاكت رسد.
حكیمی گفته است : آنكه عیبهای پنهانی مردم جستجو كند، دوستی های قلبی را بر خویش حرام گرداند.
نیز حكیمی گفته است : از پستی دنیا، همین بس ! كه بر یك حال پایدار نمی ماند، و از دگرگونی بركنار نیست . با ویرانی گوشه ای ، گوشه دیگر را می سازد. بدحالی كسی را مایه خوشحالی دیگری می سازد.
و نیز گفته اند: آن كه بسیار گوید، بلغزد. و آن كه دیگران را كوچك شمارد، خوار شود.
و نیز گفته اند: كم سخنی ، نشانه خردمندی مرد است و بردباریش ، نشانه برتری .

سخن بزرگان

بدون نظر »

احنف بن قیس گفت : شبی تا صبح بیدار بودم ، كه كلمه ای یابم تا سلطان را خوش آید، بی آن كه خدا را به خشم آورد، و نیافتم .
****************
حكیمی گفت : پروردگار، سودهای دو جهان ، در زمینی گرد نیاورده . بل ، پخش كرده است .
***************
بطلمیوس گفت : به آن سخنان خطا كه نگفته ای ، شادتر از آن سخنان درست باش كه گفته ای .
***************
افلاطون گفت : شادمانیت ، همچون عریانیت است . جز بر آن كه امین است ، آشكار مكن ! و نیز گفت : ناموس خویش پاس دار؟ تا ترا پاس دارد.
***************
در ((مثل السائر)) آمده است كه : ((ابن خشاب )) در بیشتر دانش ها سر آمد بود، بویژه در عربیت ، پهلوانی بی مانند بود. اما بیشتر بر گرد حلقه شعبده بازان و قصه گویان می ایستاد. باری ، دانشجویان ، او را نیافتند و به ملامتش گرفتند و گفتند: تو پیشوای دانشی ، و در آن جاها برای چه می ایستی ؟ و او گفت : اگر آن چه من دانم ، می دانستید. نكوهشم نمی كردید. چه ، من ، در ضمن گفتگوهای هذیان آمیز آن نادانان ، به فواید خطابی می رسم كه اگر بخواهم نظیر آنرا بیاورم ، نمی توانم و بدین سبب است كه به شنیدن آن سخنان می ایستم .
کشکول شیخ بهایی

سخن حکیمان

بدون نظر »

حكیمی به حال مرگ افتاد. برادرش به زاری می گریست . محتضر او را گفت : ای برادر! گریه مكن ! كه به زودی در مجلسی كه از من یاد شود، خندانی .
*********************
جالینوس گفت : منظور من از ((خوردن )) آن است كه زنده مانم و دیگران زنده اند، تا بخورند.
*********************
حكیمی ، مردی را دید كه دست می شست . او را گفت : آن را خوب بشوی ! كه شاخ ریحان صورت تست .
*********************
حكیمی گفت : اگر سه چیز نمی بود، آدمی سر به هیچ چیز فرود نمی آورد: بینوایی و بیماری و مرگ . یا اینهمه ، از جست و خیز و نخوت ، باز نمی ایستد.
*********************
حكیمی را گفتند: سفر كدام آدمی دورترست ؟ گفت : سفر آن كه در جستجوی برادری نیكوكارست
کشکول شیخ بهایی

سخن عارفان

بدون نظر »

عارفی را گفتند: چگونه ای ؟ گفت : يابم ، آن چه نخواهم و آن چه خواهم ، نيابم .
***********************************
از ديوان منسوب به امير المومنين (ع ):
شيرينی دنيا، زهرآگين است . هان ، شيرينی زهر آگين مخور! خواه در گشايش باش ! و خواه در سختی ، زمانه از اين هر دو گروه می برد. هر كاری چون به كمال رسد، زوال آن آغاز شود. در انتظار زوال باش ! آنگاه ، كه گفتند: كامل شد.
*******************************************
عارفی ، مراد خويش را گفت : مرا وصيتی فرا گير كن ! گفت : سفارش ‍ پروردگار را به همه پيشينيان و واپسينيان به تو گويم ، كه فرمود: ((ولقد وصيناالذين اوتوالكتاب من قبلكم و اياكم ان اتقو الله )) و بی ترديد كه پروردگار به صلاح بنده آگاه ترست و بخشايش و مهربانی او، به بنده بيش ‍ از ديگرانست . بنابراين ، اگر در دنيا، خصلتی برای بنده بهتر و جامع تر و گرانقدرتر از ((نيكی )) بود، سزاوار بود كه آن را ياد كند و بندگان را بدان سفارش كند. پس چون به ((نيكی )) اكتفا كرد، پيداست كه همه نصايح و راهنمايی ها و آگاهی ها و استقامت و خير، در آن ، جمعست .
***************************************************
عارفی گفت : دنيا را بهر سه چيز خواهند: بی نيازی و شرف و آسايش . اما، آن كه زهد ورزد، به عزت رسد، و آن كه قناعت پيشه كند، بی نياز شود و آن كه سعی خويش كم كند، استراحت يابد.
**********************************************************
از سخنان بزرگانست : بردباری تو بر فروتر از خود، عيب خواری ترا نزد زبردستان می پوشاند.
کشکول شیخ بهایی

سخن بزرگان

بدون نظر »

كسی به نزد یكی از عابدان رفت و او را گفت : در تنهایی ، دلتنگ نمی شوی ؟ و عابد گفت : اكنون كه تو آمدی ، تنها شدم
بزرگی گفته است : ناداری یی كه تو را از ستمكاری باز دارد، بهتر از بی نیازی یی است كه به گناهت وادارد.

سخنانی از زنون

بدون نظر »

در ((ملل و نحل )) در ذكر ((زنون )) بزرگ گوید: پیر گشته بود، او را گفتند: چگونه ای ؟ گفت : چنینم كه می بینی . ذره ذره می میرم . گفتندش : چون بمیری ، كه تو را به خاك سپارد؟ گفت : آن كه مردار من آزارش دهد. و او گفت : دنیا میخ فتنه است و نیز گفت : دنیا، گریزان از خویش را چو دریابد، مجروح سازد و خواهان خویش را چون دریابد، بكشد.
زنون را پرسیدند. مردم این روزگار را به چه می توان از حیوان باز شناخت ؟ گفت : در بیشی شرارت
کشکول شیخ بهایی