سیل اشکش بست بر شه، راه را

بدون نظر »

خواهرش بر سینه و بر سرزنان

رفت تا گیرد برادر را عنان

سیل اشکش بست بر شه، راه را

دود آهش کرد حیران، شاه را

در قفای شاه رفتی هر زمان

بانگ مهلا مهلنش بر آسمان

کای سوار سر گران کم کن شتاب

جان من لختی سبکتر زن رکاب

تا ببوسم آن رخ دلجوی تو

تا ببویم آن شکنج موی تو

شه سراپا گرم شوق و مست ناز

گوشه‌ی چشمی به آنسو کرد باز

ادامه نوشتار »

بد به عشاق حسینی؛ پیشرو

بدون نظر »

آن شنیدستم یکی ز اصحاب حال

کرده روزی از در رحمت سؤال

کاندرین عهد از رفیقان طریق

رهروان نعمت اللهی فریق

کس رسد در جذبه بر نور علی

گفت اگر او ایستد بر جا، بلی

لاجرم آن قدوه‌ی اهل نیاز

آن به میدان محبت یکه تاز

ادامه نوشتار »

در میان، ذکری ز عباس آورد

بدون نظر »

باز از میخانه، دل بویی شنید

گوشش از مستان، هیاهویی شنید

دوستان را رفت، ذکر از دوستان

پیل را یاد آمد از هندوستان

ای صبا ای عندلیب کوی عشق

ای تو، طوطی حقیقت گوی عشق

ای همای سدره و طوبی نشین

ای بساط قرب را، روح الامین

ای بفرق عارفان کرده گذار

ای بچشم پاک بینان، رهسپار

ادامه نوشتار »

بلند مرتبه شاهی ز صدر زین افتاد

بدون نظر »

روایت است که چون تنگ شد بر او میدان 

  فتاده از حرکت ذوالجناح وز جــــولان 

هوا ز جور مخالف چو قیرگون گردید

عزیز فاطمه از اسب سرنگون گردید

نه ذوالجناح دگر تاب استقامت داشت

نه سیدالشهداء بر جدال طاقت داشت

کشید پــا ز رکـــاب آن خلاصه ی ایجـــــــــاد

 به رنگ پرتو خورشید ، بر زمین افتاد 

بلند مرتبه شاهی ز صدر زین افتاد

اگر غلط نکنم عرش بر زمین افتاد ..

مقبل

شامیان خنده به زخم جگر ما نزنید

بدون نظر »

شامیان خنده به زخم جگر ما نزنید
ساز با نالۀ ذرّیۀ زهرا نزنید

سر مردان خدا را به سر نیزه زدید
مرد باشید دگر سنگ به زنها نزنید

به زنان بر سر بازار اگر سنگ زدید
دختران را به کنار سر بابا نزنید

علی و فاطمه در جمع شما اِستادند
پیش چشم علی و فاطمه ما را نزنید

به اسیری که بود در غل و زنجیر زدید
به یتیمی که دویده است به صحرا نزنید

رقص شادی جلو محمل زینب نکنید
پای سر بریده به زمین پا نزنید

بگذارید برای شهدا گریه کنیم
خنده بر داغ دل سوختۀ ما نزنید

کشتن فاطمه بین در ودیوار بس است
تازیانه به تن زینب کبری نزنید

به تماشای سر پاک حسین آمده اید
اینقدر دست به هنگام تماشا نزنید

سخن «میثم» دل سوخته را گوش کنید
دوستان غیر در خانۀ مولا نزنید
حاج غلامرضا سازگار
نخل میثم

عزاداری زنان ال ابوسفیان برای امام حسین (ع)

بدون نظر »

جمعی نقل كرده اند كه یزید امر كرد سر مطهّر امام علیه السّلام را بر در قصر شوم او نصب كردند و اهل بیت علیه السّلام را امر كرد كه داخل خانه او شوند، چون مخدّرات اهل بیت عصمت و جلالت (علیهن السلام ) داخل خانه آن لعین شدند زنان آل ابوسفیان زیورهای خود را كندند و لباس ماتم پوشیدند و صدا به گریه و نوحه بلند كردند و سه روز ماتم داشتند و هند دختر عبدالله بن عامر كه در آن وقت زن یزید بود و پیشتر در حباله حضرت امام حسین علیه السّلام بود پرده را درید و از خانه بیرون دوید و به مجلس آن لعین آمد در وقتی كه مجمع عام بود گفت : ای یزید! سر مبارك فرزند فاطمه دختر رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلّم را بر در خانه من نصب كرده ای ! یزید برجست و جامه بر سر او افكند و او را برگرداند و گفت : ای هند! نوحه و زاری كن بر فرزند رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلّم و بزرگ قریش ‍ كه پسر زیاد لعین در امر او تعجیل كرد و من به كشتن او راضی نبودم .
منتهی الامال

خصوصیات خرابه شام

بدون نظر »

شیخ مفید رحمه اللّه فرمود: یزید امر كرد تا اهل بیت را با علی بن الحسین علیهماالسّلام در خانه علیحدّه كه متّصل به خانه خودش بود جای دادند و به قولی ، ایشان را در موضع خرابی حبس كردند كه نه دافع گرما بود و نه حافظ سرما چنان كه صورت های مباركشان پوست انداخت ، و در این مدتی كه در شام بودند نوحه و زاری بر حضرت امام حسین علیه السّلام می كردند
منتهی الامال

مرد شامی در مجلس یزید

بدون نظر »

به روایت سیّد و مفید، از مردم شام مردی سرخ رو نظر كرد به جانب فاطمه دختر حضرت امام حسین علیه السّلام پس رو كرد به یزید و گفت : یا امیر المؤ منین ! هَبْ لی هذِهِ الْجارِیَة ؛ یعنی این دخترك را به من ببخش . جناب فاطمه علیهاالسّلام فرمود: چون این سخن بشنیدم بر خود بلرزیدم و گمان كردم كه این مطلب از برای ایشان جایز است . پس به جامه عمّه ام جناب زینب علیهاالسّلام چسبیدم و گفتم : عمّه یتیم شدم اكنون باید كنیز مردم شوم! جناب زینب علیهاالسّلام روی با شامی كرد و فرمود: دروغ گفتی واللّه و ملامت كرده شدی ، به خدا قسم این كار برای تو و یزید صورت نبندد و هیچ یك اختیار چنین امری ندارید.
یزید در خشم شد و گفت : سوگند به خدای دروغ گفتی این امر برای من روا است و اگر خواهم بكنم می كنم .
حضرت زینب علیهاالسّلام فرمود: نه چنین است به خدا سوگند حقّ تعالی این امر را برای تو روا نداشته و نتوانی كرد مگر آنكه از ملّت ما بیرون شوی و دینی دیگر اختیار كنی .
یزید از این سخن خشمش زیادتر شد و گفت : در پیش روی من چنین سخن می گویی همانا پدر و برادر تو از دین بیرون شدند.
جناب زینب علیهاالسّلام فرمود: به دین خدا و دین پدر و برادر من ، تو و پدر و جدّت هدایت یافتند اگر مسلمان باشی .
یزید گفت : دروغ گفتی ای دشمن خدا.
حضرت زینب علیهاالسّلام فرمود: ای یزید! اكنون تو امیر و پادشاهی هر چه می خواهی از روی ستم فحش و دشنام می دهی و ما را مقهور می داری . یزید گویا شرم كرد و ساكت شد، آن مرد شامی دیگر باره سخن خود را اعاده كرد، یزید گفت : دور شو خدا مرگت دهد، آن مرد شامی از یزید پرسید ایشان كیستند؟
یزید گفت : آن فاطمه دختر حسین و آن زن دختر علی است ، مرد شامی گفت : حسین پسر فاطمه و علی پسر ابوطالب ؟ یزید گفت : بلی ، آن مرد شامی گفت : لعنت كند خداوند ترا ای یزید عترت پیغمبر خود را می كشی و ذریّه او را اسیر می كنی ؟! به خدا سوگند كه من گمان نمی كردم ایشان را جز اسیران روم ؛ یزید گفت : به خدا سوگند ترا نیز به ایشان می رسانم و امر كرد كه او را گردن زدند
منتهی الامال

خطبه حضرت زینب (س) در مجلس یزید

بدون نظر »

حمد و ستایش مختص یزادن پاك است كه پروردگار عالمین است و درود و صلوات از برای خواجه لولاك رسول او محمّد و آل او علیهماالسّلام است . هر آینه خداوند راست فرموده هنگامی كه فرمود:
(ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذِينَ أَسَاؤُوا السُّوأَى أَن كَذَّبُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَكَانُوا بِهَا يَسْتَهْزِؤُون.) 1
حضرت زینب علیهاالسّلام از این آیه مباركه اشاره فرمود كه یزید و اتباع او كه سر از فرمان خدای برتافتند و آیات خدا را انكار كردند بازگشت ایشان به آتش دوزخ خواهد بود. آنگاه روی با یزید آورد و فرمود:
هان ای یزید! آیا گمان می كنی كه چون زمین و آسمان را بر ما تنگ كردی و ما را شهر تا شهر مانند اسیران كوچ دادی از منزلت و مكانت ما كاستی و بر حشمت و كرامت خود افزودی و قربت خود را در حضرت یزدان به زیادت كردی كه از این جهت آغاز تكبّر و تنمّر نمودی و بر خویشتن بینی بیفزودی و یك باره شاد و فرحان شدی كه مملكت دنیا بر تو گرد آمد و سلطنت ما از بهر تو صافی گشت ؟ نه چنین است ای یزید، عنان بازكش و لختی به خود باش مگر فراموش كردی فرمایش خدا را كه فرموده :
(البته گمان نكنند آنانكه كفر ورزیدند كه مهلت دادن ما ایشان را بهتر است از برای ایشان ، همانا مهلت دادیم ایشان را تا بر گناه خود بیفزایند و از برای ایشان است عذابی مُهین )
ادامه نوشتار »

ابو برزه اسلمی در مجلس یزید

بدون نظر »

چون ابوبَرْزَه اَسلمی كه حاضر مجلس بود و از پیش یكی از صحابه حضرت رسول صلی اللّه علیه و آله و سلّم بوده نگریست كه یزید چوب بر دهان مبارك حضرت حسین علیه السّلام می زند گفت : ای یزید! وای بر تو آیا دندان حسین را به چوب خیزران می كوبی ؟! گواهی می دهم كه من دیدم رسول خدا صلی اللّه علیه و آله و سلّم دندانهای او را و برادر او حَسَن علیه السّلام را می بوسید و می مكید و می فرمود: شما دو سیّد جوانان اهل بهشت اید، خدا بكشد كشنده شما را و لعنت كند قاتِل شما را و ساخته از برای او جهنم را.
یزید از این كلمات در غضب شد و فرمان داد تا او را بر زمین كشیدند و از مجلس بیرون بردند