ابن عباس گوید رسول خدا (ص) فرمود:
مخالف على بن ابى طالب پس از من کافر است و مشرک به وى مشرک است
دوست او مؤمن است و دشمنش منافق
و پیروش به حق رسد و محارب او از دین بیرون است
و ردکننده به او نابود است .
على نور خداست در بلاد او و حجت او است بر بندگانش
على شمشیر خداست بر دشمنانش و وارث علم پیغمبران او است
على کلمه برتر خداست و کلمه دشمنانش فروتر است
على سید وصیان و وصى سید پیغمبرانست على امیر مؤمنان و جلودار دست و روسفیدان و امام مسلمانان است پذیرفته نیست ایمان جز به ولایت و طاعت او.

امام پنجم محمد بن على باقر فرمود:
از رسول خدا (ص) پرسیدند از بهترین بندگان خدا، فرمود آنهایند که چون خوش رفتارى کنند خرم گردند و چون بد کردارى کنند آمرزش جویند و چون عطا در یابند شکر گزارند و چون گرفتار شوند شکیبا باشند و چون خشم گیرند درگذرند.

حکمت ۱۰۴
۱- وصف زاهدان
(اخلاقی ، تربیتی ) و درود خدا بر او، فرمود: (از نوف بکّالی «» نقل شده، که در یکی از شب‏ها، امام علی علیه السّلام را دیدم برای عبادت از بستر برخاست، نگاهی به ستارگان افکند، و به من فرمود: خوابی یا بیدار گفتم: بیدارم. فرمود: ای نوف خوشا به حال آنان که از دنیای حرام چشم پوشیدند، و دل به آخرت بستند، آنان مردمی هستند که زمین را تخت، خاک را بستر، آب را عطر،«» و قرآن را پوشش زیرین،«» و دعا را لباس روئین خود قرار دادند، و با روش عیسای مسیح با دنیا بر خورد کردند.
۲- ارزش سحرخیزی
ای نوف همانا داوود پیامبر (که درود خدا بر او باد) در چنین ساعتی از شب بر می ‏خاست، و می ‏گفت: «این ساعتی است که دعای هر بنده‏ای به اجابت می ‏رسد، جز با باج گیران، جاسوسان، شبگردان و نیروهای انتظامی حکومت ستمگر، یا نوازنده طنبور و طبل».
ادامه نوشتار »

حکمت ۱۱۱
عشق تحمّل ناشدنى امام على علیه السّلام
(اعتقادى) و درود خدا بر او، فرمود: (پس از بازگشت از جنگ صفّین، یکى از یاران دوست داشتنى امام، سهل بن حنیف از دنیا رفت.) اگر کوهى مرا دوست بدارد، در هم فرو می ریزد. (یعنى مصیبت‏ها، به سرعت به سراغ او آید، که این سرنوشت در انتظار پرهیزکاران و برگزیدگان خداست، همانند آن در حکمت ۱۱۲ آمده است)
حکمت ۱۱۲
مشکلات شیعه بودن
(اعتقادى، سیاسى) و درود خدا بر او، فرمود: هر کس ما اهل بیت پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم را دوست بدارد، پس باید فقر را چونان لباس رویین بپذیرد. (یعنى آماده انواع محرومیّت‏ها باشد)
«این کلمات را به معانى دیگرى تفسیر می ‏کنند که اینجا جاى ذکر آن نیست»
ادامه نوشتار »

اگر عالمى در دنیا پرهیزگار نباشد، عذاب مردم روزگار خویش است . آن که براى مردن آماده نباشد، مرگ او، مرگ ناگهانى ست ، هر چند که سالى بسترى باشد.
******************************
دیگرى گفته است : در این روزگار، آن که جویاى دانشمندى باشد، که به دانش خویش عمل کند، بى دانشمندى خواهد ماند و آن که در طلب طعامى بى شائبه باشد، بى طعمام مى ماند و کسى که دوستى بى عیب طلب کند، بى دوست خواهد بود.
***************************
حکیمى را گفتند: چگونه است که سنگینى گران جانان سنگین تر از باریست که بر دوش کشند گفت : از آن رو که بار گران ، سنگینى جسم و جانست و گرانى گران جانان ، سنگینى روح
کشکول شیخ بهایی

ربیع بن خیثم را گفتند: هیچ ندیدیم که کسى را غیبت کنى . گفت : (از خویش خوشنود نیستم ، تا به نکوهش دیگران بپردازم . سپس خواند:
بر خویشتن مى گریم ، بر دیگرى نمى گریم . آنچنان به خویش مشغولم ، که به دیگران نمى پردازم
********************************
ابن عباس که – خدا از او خشنود باد -! گفت : بنده ، آنگاه به خدا نزدیکترست که اگر چیزى خواهد، از ((او)) خواهد و آنگاه ، از او دورتر است که اگر چیزى خواهد، از ((ایشان )) خواهد.
*************************
ادامه نوشتار »

اومیروس گفته است : خوى بد خود را متهم بدار! که اگر به خواست هاى دنیایى خود برسد، همچون هیزم است براى آتش و آبست براى ماهى و اگر آن را از خواسته هایش بازبدارى و میان آن و خواسته هایش فاصله بیفتد، خاموش مى شود. همچنان که آتش در اثر نبودن هیزم خاموش ‍ مى شود و همچنان که بى آبى ، ماهى را هلاک مى کند.
همچنان که مردمک چشم ، به هنگام درد، یا ناراحتى دیگر، از نور خورشید بى نصیب مى ماند، چشم بصیرت نیز با آسیب پذیرى از هوس و پیروى از شهوات و آمیزش با مردم دنیا از ادراک نورهاى قدسى محروم مى ماند و از ذوق لذتهاى انسى محجوب
کشکول شیخ بهایی

رسول خدا (ص) فرمود:
روز قیامت عرش پروردگار جهانیان را بهر زینتى زیور کنند و دو منبر نور آورند که طول هر کدام صد میل است و یکى را بر راست عرش نهند و یکى را بر چپ عرش و حسن و حسین را بیاورند و حسن بر یکى برآید و حسین بر دیگرى پروردگار تبارک و تعالى عرش خود را به آنها بیاراید چنانچه زن به دو گوشواره زیور بندد.

امیر المؤمنین (ع) فرمود:
بسا غافلى که جامه میبافد تا بپوشد و آن جامه کفن او است خانه سازد تا مسکن گیرد و آنجا گور او است
به على (ع) عرض شد آمادگى براى مرگ چیست ؟ فرمود اداى واجبات و کناره کردن از حرامها و بدست آوردن مکارم سپس ‍ باکى نباشد که مرگ بر او آید، یا او به مرگ گراید، به خدا باک ندارد پسر ابى طالب که بر مرگ افتد یا مرگش درگیرد
امیر المؤمنین در یکى از خطبه هایش ‍ فرمود ایا مردم به راستى دنیا خانه نیستى و آخرت خانه زیستى است از گذرگاه خود توشه گیرید براى قرارگاه خویش پرده خود را نزد کسى که راز شما داند ندرید، دلهاى خود را از دنیا بیرون کنید پیش از آنکه تنهاى شما را بیرون برند در دنیا زنده شدید و براى آخرت آفریده شدید دنیا چون زهر است کسى آن را بخورد که نشناسد بنده که مرد فرشتگان گویند چه پیش ‍ داشت و مردم گویند چه بر جا گذاشت برگ عیشى پیش فرستید که از آن شما است و پس انداز نکنید که بر زیان شما است محروم کسى است که از بهره مالش محروم باشد و رشک بر آن برند که میزانش از صدقات و خیرات سنگین است و در بهشت بستر خود گسترده داشته و راه صراط خود را شسته کرده .

على (ع) فرمود:
در پنج وقت دعا را غنیمت شمارید وقت قرائت قرآن ، نزد اذان ، نزد آمدن باران ، نزد برخورد دو صف بقصد شهادت و هنگام دعاى مظلوم که پرده اى تا عرش فاصله ندارد.