یاری ستمگر وستمدیده روایتی از پیامبر (ص)

بدون نظر »

پيامبر (ص ) فرمود: برادرت را چه ستمگر باشد، و چه ستمديده ، ياری كن ! پرسيدند: ستمگر را چگونه ياری كنند؟ فرمود: او را از ستم بازدار!
نيز فرمود: از مرگ ، زياد ياد كنيد.
و نيز: سستی در كار، نشانه كمی شناخت در آن كار است .
کشکول شیخ بهایی

حکمت های نهج البلاغه 201 تا 205

بدون نظر »

حکمت 201
امدادهای الهی و حفظ انسان
(اعتقادی ، معنوی ) و درود خدا بر او، فرمود: با هر انسانی دو فرشته است که او را حفظ می ‏کنند، و چون تقدير الهی فرا رسد، تنهايش می ‏گذارند، که همانا زمان عمر انسان، سپری نگهدارنده است.
*********************************
حکمت 202
واقع نگری در مسائل سياسی
(سياسی ) و درود خدا بر او، فرمود: (طلحه و زبير خدمت امام آمدند و گفتند با تو بيعت کرديم که ما در حکومت شريک تو باشيم، فرمود) نه هرگز بلکه شما در نيرو بخشيدن، و ياری خواستن شرکت داريد، و دو ياوريد به هنگام ناتوانی و درماندگی در سختی ‏ها.
*********************************
حکمت 203
ياد مرگ و پرهيزکاری
(اخلاقی ) و درود خدا بر او، فرمود: ای مردم از خدايی بترسيد که اگر سخنی گوييد می ‏شنود، و اگر پنهان داريد می ‏داند، و برای مرگی آماده باشيد، که اگر از آن فرار کنيد شما را می ‏يابد، و اگر بر جای خود بمانيد شما را می ‏گيرد، و اگر فراموشش کنيد شما را از ياد نبرد.
*********************************
حکمت 204
بی ‏توجّهی به سپاسگذاری مردم
(اخلاقی ، اجتماعی ) و درود خدا بر او، فرمود: ناسپاسی مردم تو را از کار نيکو باز ندارد، زيرا هستند کسانی ، بی آن که از تو سودی برند تو را می ‏ستايند، چه بسا ستايش اندک آنان برای تو، سودمندتر از ناسپاسی ناسپاسان باشد. (و خداوند نيکوکاران را دوست دارد)
*********************************
حکمت 205
گنجايش نامحدود ظرف علم
(علمی ) و درود خدا بر او، فرمود: هر ظرفی با ريختن چيزی در آن پر می ‏شود جز ظرف دانش که هر چه در آن جای دهی ، وسعتش بيشتر می ‏شود.

خطبه پیامبر (ص) در مورد یاد مرگ

بدون نظر »

از خطبه هاى پيامبر (ص ):
اى مردم ! بيش ياد مرگ كنيد! چون به هنگام تنگدستى از آن ياد كنيد، بر شما وسعت گيرد و چون به وقت بى نيازى ياد كنيد، بى نيازى را بر شما ناخوش كند مرگ . رشته آرزوها را مى برد و گذران شب ها مرگ را فرا مى رساند. بنده ، همواره ميان دو روز زيست مى كند، روزى كه گذشته است ، كه در آن ، كارهاى او را بر شمرده اند و روزى كه نيامده است و شايد كه او بدان نرسد. بنده ، به هنگام جدايى جانش از تن و فرو شدن به گور، سزاى كردار گذشته خويش و بيقدرى مالى كه از پس نهاده است ، مى بيند. اى مردم ! گشايش ، در قناعت است و كفاف در ميانه روى و آسايش در پرهيزگاريست . هر كارى پاداشى دارد، و هر آينده اى نزديك است .
کشکول شیخ بهایی