امثال وحکم

بدون نظر »

روزها پنج است : روز گمشده (مفقود)، روز كنونى (مشهود)، روز آينده (مورود)، روز وعده (موعود) و روز پايدار(ممدود)
اما، روز گمشده ، ديروز تو بود كه با زياده روى خويش ، آن را از دست داده اى .
روز اكنون تو، آن است كه در آنى . پس ، از طاعات خويش ، توشه آخرت بساز!
روز آينده ، فرداى تو است و نمى دانى ، كه از روزهاى عمر تو هست ؟ يا نه ؟
روز وعده ، واپسين روزهاى زندگى تست ، همواره آن را پيش چشم دار!
روز پايدار آخرت تو ست و آن ، روزيست كه بر تو نمى گذرد. در باره آن ، كوشش خويش به كار بر! و آن يا بر تو نعمت جاويد است و يا عذاب پايدار.
کشکول شیخ بهایی

یک تلنگر

بدون نظر »

عارفى گفته است :
چون پدر ما – آدم – پس از آن كه به او گفته شد:((اسكن انت و زوجك الجنة ))(تو و همسرت ، در بهشت آرام گيريد – سوره 2 – آيه 35) از او يك گناه سر زد و از بهشت رانده شد. ما چگونه اميد داريم كه با گناه ورزى هاى پى در پى ، به بهشت رويم ؟
مؤلف ، اين ابيات را در همين مضمون در كتاب ((سفر حجاز)) به فارسى سروده است :
جد تو، آدم ، بهشتش جاى بود
قدسيان كردند بهر او سجود
يك گنه چون كرد، گفتندش تمام
مذنبى ، مذنب ، برو! بيرون خرام
تو طمع دارى كه با چندين گناه
داخل جنت شوى اى رو سياه
کشکول شیخ بهایی