حکمت های نهج البلاغه 131 الی 140

بدون نظر »

حکمت 131
و درود خدا بر او، فرمود: (شنيد مردی دنيا را نکوهش می ‏کند.) (اخلاقی ، اجتماعی )
1- توبيخ نکوهش کننده دنيا:
ای نکوهش کننده دنيا، که خود به غرور دنيا مغروری و با باطل‏های آن فريب خوردی خود فريفته دنيايی و آن را نکوهش می ‏کنی آيا تو در دنيا جرمی مرتکب شده‏ا ی يا دنيا به تو جرم کرده است کی دنيا تو را سرگردان کرد و در چه زمانی تو را فريب داد آيا با گورهای پدرانت که پوسيده ‏اند (تو را فريب داد) يا آرامگاه مادرانت که در زير خاک آرميده ‏اند آيا با دو دست خويش بيماران را درمان کرده ‏ای و آنان را پرستاری کرده و در بسترشان خوابانده ‏ای ‏درخواست شفای آنان را کرده، و از طبيبان داروی آنها را تقاضا کرده ‏ای در آن صبحگاهان که داروی تو به حال آنان سودی نداشت، و گريه تو فايده‏ ای نکرد، و ترس تو آنان را سودی نرساند، و آنچه می ‏خواستی به دست نياوردی ، و با نيروی خود نتوانستی مرگ را از آنان دور کنی . دنيا برای تو حال آنان را مثال زد، و با گورهايشان، گور، خودت را به رخ تو کشيد.
ادامه نوشتار »

نکوهش پیروان شیطان

بدون نظر »

شيطان را ملاك كار خود قرار دادند و شيطان نيز آنان را شريك خود ساخت . پس ، در سينه هايشان ، تخم گذاشت و جوجه برآورد و بر روى دامنشان جنبيدن گرفت و به راه افتاد، از راه چشمانشان مى نگريست و از زبانشان سخن مى گفت ، به راه خطايشان افكند و هر نكوهيدگى و زشتى را در ديده شان بياراست و در اعمالشان شريك شد؛ و سخن باطل خود بر زبان ايشان نهاد.
نهج البلاغه خطبه 7