حکمت های نهج البلاغه 316 تا 320

بدون نظر »

حکمت 316
پيشوايي مؤمنان و تبهکاران
(اعتقادي، اقتصادي) و درود خدا بر او، فرمود: من پيشواي مؤمنان، و مال، پيشواي تبهکاران است.
مي‏گويم: (معناي سخن امام اين است که مؤمنان از من پيروي مي‏کنند و بدکاران پيرو مال مي‏باشند آنگونه که زنبوران عسل از رئيس خود اطاعت دارند)
حکمت 317
اختلاف مسلمين و انحراف يهوديان
(اعتقادي، سياسي) و درود خدا بر او، فرمود: (شخصي يهودي به امام گفت: هنوز پيامبرتان را دفن نکرده، در باره‏اش اختلاف کرديد، امام فرمود:) ما در باره آنچه که از او رسيده اختلاف کرديم، نه در خود او، امّا شما يهوديان، هنوز پاي شما پس از نجات از درياي نيل خشک نشده بود که به پيامبرتان گفتيد: «براي ما خدايي بساز، چنانکه بت پرستان خدايي دارند» و پيامبر شما گفت: «شما مردمي نادانيد»
حکمت 318
قاطعيّت در مبارزات
(سياسي، نظامي) و درود خدا بر او، فرمود: (از امام پرسيدند، با کدام نيرو بر حريفان خود پيروز شدي فرمود) کسي را نديدم جز آن که مرا در شکست خود ياري مي‏داد
مي‏گويم: (امام به اين نکته اشاره کرد که هيبت و ترس او در دل‏ها جاي مي‏گرفت)
حکمت 319
ره ‏آورد شوم تهيدستي
(اقتصادي)

و درود خدا بر او، فرمود: (به پسرش محمد حنفيّه سفارش کرد) اي فرزند من از تهيدستي بر تو هراسناکم، از فقر به خدا پناه ببر، که همانا فقر، دين انسان را ناقص، و عقل را سرگردان، و عامل دشمني است.
حکمت 320
روش صحيح پرسيدن
(علمي) و درود خدا بر او، فرمود: (شخصي مسئله پيچيده‏اي سؤال کرد، فرمود) براي فهميدن بپرس، نه براي آزار دادن، که نادان آموزش گيرنده، همانند داناست، و همانا داناي بي ‏انصاف چون نادان بهانه جو است.

حکمت های نهج البلاغه 161 الی 165

بدون نظر »

حکمت 161
ارزش مشورت و پرهيز از خودمحوري
(اخلاقي ، سياسي ، اجتماعي ) و درود خدا بر او، فرمود: هر کس خود رأي شد به هلاکت رسيد، و هر کس با ديگران مشورت کرد، در عقل‏هاي آنان شريک شد.
حکمت 162
ضرورت راز داري
(اخلاقي ، سياسي ) و درود خدا بر او، فرمود: آن کس که راز خود را پنهان دارد، اختيار آن در دست اوست.
حکمت 163
فقر و نابودي
(اقتصادي ) و درود خدا بر او، فرمود: فقر مرگ بزرگ است
حکمت 164
روش بر خورد با متجاوزان
(اخلاقي ، سياسي ، اجتماعي ) و درود خدا بر او، فرمود: رعايت حق کسي که او حقش را محترم نمي ‏شمارد نوعي بردگي است.

حکمت 165
پرهيز از نا فرماني خدا
(اخلاقي ، اعتقادي ) و درود خدا بر او، فرمود: هيچ اطاعتي از مخلوق، در نافرماني پروردگار روا نيست.

توانگری

بدون نظر »

از حضرت امير المؤ منين ((عليه السلام )) منقول است كه چند است كه باعث پريشانى ميشوند و چند چيز است كه باعث توانگرى ميشوند اما آنها كه موجب فقر وپريشانى ميشوند
تارعنكبوت را درخانه گذاشتن
درحمام بول كردن و درحال جنابت چيزى خوردن
با چوب گز خلال كردن
ايستاده شانه كردن
خاكروبه را در خانه گذاشتن
قسم دروغ خوردن
زنا كردن
اظهار حرص كردن
خواب كردن در ميان نماز شام و خفتن و خواب كردن بعد از صبح پيش از طلوع آفتاب
دروغ بسيار گفتن
غنا و خوانندگى شنيدن
مردى را كه در شب سؤ ال كند چيزى ندادن
خرج را زياده از اندازه كردن
با خويشان بدى كردن

اما آنها كه موجب توانگرى و زيادتى مال ميشوند
ادامه نوشتار »