اما بعد. دنيا روی در رفتن دارد و بانگ وداع برداشته و آخرت روی درآمدن دارد و بناگاه ، رخ می نمايد. بدانيد، كه امروز، روز به تن و توش ‍ آوردن اسبان است و فردا روز مسابقه . هر كه پيش افتد، بهشت جايزه اوست و هر كه واپس ماند، آتش جايگاه او. آيا كسی نيست ، كه پيش از آنكه مرگش در رسد، از خطای خود توبه كند؟ آيا كسی نيست ، كه پيش از بدحالی و شوربختی ، برای خويش كاری كند بدانيد كه شما در اين روزهای عمر غرق اميدها و آرزوهاييد و، حال آنكه ، مرگ پشت سر شما كمين كرده است . هر كس در اين روزها، پيش از رسيدن مرگش برای خود كاری كند، كارش بدو سود رساند و مرگش زيان نرساند و هر كه ، در اين روزها، قصور ورزد و برای خود كاری نكند، كارش سود ندهد و مرگش زيان رساند.

به هنگام امن و آسايش چنان به كار خدا پردازيد كه در روزگاران بيم و وحشت می پردازيد. بدانيد كه من مانند بهشت چيزی را نديده ام كه جوينده آن به غفلت خفته باشد و مانند دوزخ چيزی را نديده ام كه گريزنده از آن ، به جای گريختن و رهانيدن خويش به خواب راحت فرو رفته باشد. بدانيد، هركس كه از حق سود نجويد، باطل به او زيان رساند و كسی كه به هدايت ، استقامت نپذيرد، ضلالت به هلاكتش كشاند.
بدانيد، كه بايد بار سفر بنديد و شما را گفته اند كه ره توشه تان چيست و در كجاست .
بر شما از دو چيز می ترسم ، كه مبادا به دام آنها افتيد. يكی در پی خواهش ‍ دل رفتن و ديگر آرزوی دراز باطل در سر پختن . در اين جهان ، از همين جهان توشه برگيريد، تا فردا در آن سرای خويشتن از عقوبت برهانيد.
نهج البلاغه خطبه 28