از كتاب ((تحصین و صفات العارفین )): ابن مسعود روایت كرده است كه پیامبر (ص ) فرمود: روزگاری فرا رسد، كه دین انسان دیندار سالم نمی ماند، مگر این كه از قله كوهی ، به قله دیگر بگریزد و همچون روباه ، با فرزندانش ، از سوراخی ، به سوراخ دیگر. پرسیدند: آن روزگار، كی خواهد بود؟ فرمود: هنگامی كه هزینه زندگی ، جز از گناه ورزیدن به دست نیاید. و آن گاه است كه تنها زیستن رواست . گفتند: ای پیامبر خدا! تو، ما را به زناشویی فرمان ندادی ؟ گفت : آری ! اما، چون آن روزگار فرا رسد، هلاك مرد، به دست پدر و مادرش صورت گیرد و اگر پدر و مادرش زنده نباشند، به دست زن و فرزندش به انجام رسد. و اگر زن و فرزند ندارد، هلاكش به دست خویشان و همسایگانش روی دهد. گفتند: چگونه ؟ ای پیامبر خدا! گفت : او را به تنگی معیشت به عیب می گیرند و به آن چه طاقت ندارد، مكلف می دارند، تا به محل هلاكت وارد می سازند.
کشکول شیخ بهایی