سرور آدميان ، و شفيع روز رستاخيز، كه – درود بر او و خاندانش باد! – گفت : دنيا، خانه بلا و منزل گاه روزی اندك و درد و رنج است . كه دل های نيكبختان ، از آن گسسته باد! و از دست بدبختان بركنده . نيكبخت ترين مردم ، آنست كه از دنيا دوری كند و آن كه بدان دل بندد، هلاك شود. خوشا به حال آن ! كه از آن بپرهيزد و به توبه روی آورد. و بر شهوت چيره آيد. پيش از آن كه دنيا او را به آخرت اندازد. و در درون تاريك زمين جای گيرد. و نتواند به خوبی هايش بيفزايد و از بدی هايش بكاهد. سپس به حشر آيد، و از آنجا يا به بهشت رود، كه نعمت آن جاودانه است يا به دوزخ ، كه عذابی پايان ناپذير دارد.
کشکول شیخ بهایی